17 Ekim 2012 Çarşamba

9.bölüm kitap filistin ağlıyor

yunus söyle cevap verdi biz olmassak bile burasını vermezler israil askerleri her devletleri baştan çıkartırdıı israilin bilinmeyen kirli işleri var kirli çammaşırlarını ortaya çıkarmamak için ellerinden geleni yaparlar filistinin bir kısmını ele geçirmişti bu seferde diğer yarısını ele geçirmek istiyordular yusuf israil filistinlilere yüz yıldır savaşıyorlardı binlerce şehit verdik doğmamış bebekleri bile yok ediyorlardı kılon komutan yusuftan ve yunustan kurtulmak istiyordu ama nasıl onlara tuzak hazılıyordu iki kan kardeş savaşıyordu kılon komutan onlara öyle kinle bakıyordu ki onların derilerini yüzücekti nerdeyse yunus yaralanmıştı çok derin yara almıştı ama yine savaşıyordu canı çok yanıyor yusuf yunusun yara aldığını görünce hemen koştu kan kardeşim ne oldu sana yara almışın yunus evet aldım ama bu yara benim canımı acıtmıyor ki kalbim acıyor ve yanıyor ben ölürsem anam ne olucak deli yusuf söyle cevap verdi yunus kardeşim anan sensiz yaşayamaz ki sana bir şey olmucak birbirimize ne sözü vermiştik yunus gülerek cevap verdi ben sensiz gidersem sen hiç durmazsın gelirsin yusuf elbette sen nereye bende oraya yunus ya ben sensiz gidesem ne olur o zaman yusuf o zaman ben deliririyim deli divane gibi dolaşırım ne zaman kanımı akıttıkları zaman senin yanına gelirim yunus söyle cevap verdi biz kanlarımızı bileştirdik ve kanımız beraber akıcak kimse bizi arıyamaz kanımız nasıl bileşmişse öylede akıcaktı deli yusuf çok durgulanmıştı vede ağlıyordu yunusu çok seviyor birbirlerine çok bağlanmıştılar yusuf yunusla konuşurken savaş çok dahada şiddetle devam ediyordu kanlar tökülüyordu devamlı filistin solan yaprak gibi soluyordu heryer kana bulanmıştı analar ağlar ağıt yakarlar gözyaşlarını akıtırlar filistin gün görmez oldu artık yusuf ağlaran bir çocuk gördü yanına yaklaştı çocuk anasının baş ucunda ağlıyordu yusuf çocuğa sordu adın ne çocuk muhammet dedi yunus bak muhammet ananın acısı çok büyük biliyorum ama böyle ağlayarak olmaz yaşın kaç muhammet yirmi yusuf bak kocaman delikanlı olmuşsun bende senin yaşındayken buraya geldim ama sonra gidemedim bu insanları kaderlerine terk edemezdim benim ailemde burda değil çok uzaktalar muhammet çok cesur bir gençti bir başına kalmıştı ailesi ölmüştü anası babası vede kardeşi yusuf çok üzüldü muhammedin haline yusuf öyle hale gelmişti ki eşki hali ile haline benzemezdi önce yaşı yirmidi şimdi ise otuzdu artık evi burasıdı ya şehit olucak yada gazi dede gibi gazi olucaktı canıyla kanıyla savaşıcak filistinlilerde yusufu çok seviyor değer veriyorlardı ona bir şey olursa biz ne yaparız diye kara kara düşünüyorlardı kolon komutan hiç boş durmuyor can almayada devam ediyor savaş çetinleşti yusuf ve yunus yorulmadan bıkmadan savaşıyorlardı kılon komutan yonunda yaralandı yaralıyansa yusuftu yusuf kılona şöyle seslendi biz burdaken buyasını ele geçirmene engel olucağız kılon komutan kütü bir kahkaha attı şöyle haykırdı ben burasını almadan ölmem kılon komutan askerlerine emir verdi kadınları ve çocukları öldürün israil askerleri kadınları yerlerde sürtüyorlardı çocuklarını kucağında alıp işkence ediyorlardı analar çocuklarına sımsıkı sarılmış bırakmıyorlardı bu sefer filistin daha çok acı çekicek gibiydi kılon komutan yarall ama yine zalimliklerine devam ediyordu çok fena haldediler çocukkları yerlerde işkence ediyordular anaları çığlık atıyordu heryer kan kokuyor küçük çocuklar elinde ekmekle can vermiş gözleri acıktı sanki gökyüzüne bakıyormuş edasıla öyle masum masum bakışları artık sönmüştü yusuf küçük çocuğun gözlerini kapattı ufacık bedeni çok ağır dağbeler almıştı çok acı çekmişti israil askerleri durmadan can alıyordu filistinde ilkez ezan okunmuştu ama kim okuduğunu kimsenin haberi yoktu herkez o kişiyi çok merak ediyorlardı çok mutlu olmuştular ezan okuyanı çok merak ediyorlardı öğrenmek çok istiyorlardı bir umut vardı artık yaşamaya hakları vardı bir yeşermeliydi artık ezan okuyanda çok gizliydi kılon komutan buna hiç sevinmedi çok dahada sinirlenmişti yusuf buna çok sevindi kılon komutan deli oluyordu yunus ile yusuf kılon komutanın yaptıklarından çok bezdiler yunus yusufa söyle cevap verdi abi ben gidiciyim çok halsizim ölüyorum artık yusuf olurmu öyle şey yunus olur be abi can bedenden çıkmazsa acı dinmez ki yusuf yunusa söyle karşılık verdi rabbimiz ne zaman isterse o zaman canımız bedenimizden çıkar biz bilemeyiz yunus haklısın çok doğru kunuştun yusuf yunusa söyle der can bedenden çıkmayınca bu hayat durmaz zaman su gibi akıp gidiyordu filistinin sayısı çok azdı kimseden yardım gelmez çok yanlızdılar yunus abi artık sonumuz geliyor kimsede hal kalmadı benimde öyle canım çıkıcak gibiydi yusufta öyledi ama sesini etmiyor güclü olmalıydı onlara güclü olmayı ve dayanmayı aşılamak istiyordu yorulmamak ve usanmamaktı eğer israil askerlerine acizliğimizi gösterisek bizim onlardan korktuğumuzu zannederler yunus öyle abi sana bir şey anlatimi bunlar pek çok ülkede ki sivil halka karşı uyguladıkları işkençe katlıyamlar ki bunların sonucunda 1.5 miliyon vietnamlı yaşamını yitirmiştir amerikalılar tarafından mümkün olduğunca unutturulmak istenir bu gerçek savaş sırasında ört baş edilmeye çalışılmıştır savaş sonrasında ise vietnamla ilgili olarak çevirilen hollywood filimleri ile aynı yol denenmiştir yusuf yunusun anlattıklarını dinliyor bazen kendiside bir şeyler katıyordu yunus sohbete dalmış yarasının acısını unutmuştu yusuf çok dalmıştı ve derin derin düşünüyordu yunus yusufa çok seslendi düşman yaklaşmıştı yusuf hala kendine gelmemiş yunus yerinden kalkamıyor yarası çok ağır olduğu için zor kıpıdıyordu askerler sessiz sessiz yaklaşıyordu yunus fark etti yusuf yunusu aldı dışarıya çıktı ama çok geçti artık pek çok kişi şehit olmuştu yusuf çok yıkılmıştı hep benim sucum benim yüzümden oldu hepsi yunus saçmalama senin sucun değil yusuf yunusu yere bıraktı gitti yunus bağırdı ama nafile duymadı bile yusuf koşarken yaralandı ama yine düşmedi çok yanıyordu canı birden annesini düşündü ve şöyle dedi anacığım sakın ağlama benim için çünkü bende allah katında şehit oluyorum içinden sanki anasıyla konuşuyordu ve gözlerinden iki damla yaş geldi gözlerinin önüne annesi gelmişti ve tüm yaşadıkları filistine yardımcı olamadığı için içi içini yiriyordu düşmemek için kendisini çok zorluyordu birden aklına yunus gelmişti hemen koştu koştu ama israil askerleri yunusun etrafını sarmıştılar çok kütü hali vardı yunus yusufun geldiğini gördü gözleri ile gelme diye işaret etti ama yusuf dinlemedi koşarak yunusun yanına geldi israil askerleri yusufu gördüler kahkaha attılar ve şöyle verdiler kan kardeşin elimizde yusuf onu bırakın beni alın o çok ağır yaralı yunus hayır yusuf ölsekte beraber ölürüz yusufuda yunusun yanına bağladılar yunus yusufun yaralı olduğunu fark etti bitkin bir hali vardı yunusta ondan farkı yoktu kılon komutan geldi yusufa ve yunusa şöyle bir elimin altına girdiniz yusuf kılon komutanın yüzüne tükürdü kılon komutan çok kızmıştı yusufa tekmelerle yarasına vurdu yusufun canı çok yandı ama hiç sesini çıkamıyor karşılık bile vermiyor onlara yenilmiyordu yunusun hiç hali yoktu kılon komutan yunusa çok kötü işkençe ediyordu yusuf buna daha fazla dayanamadı ağızına geleni söylüyor sanki niyeti kılon komutanı delirtmekti kılon komutan yunusu bırakıp yusufa doğru gitti öyle eziyet ediyordu ki canlarını okuyordu yunus ile yusuf söyle hakırdılar biz hakkımız için ölürüz ülkemizi size teslim etmektense ölürüz anamız bacımız için canımız feda olsun diye hakırıyordular filistin yaşıcak biz şehit olsak bile senin hakından gelirler kılon komutan benim mi hakımdan gelicekler onlar önce kendilerini kurtasınlar yusuf buna çok öfkelenmişti ipi kopardı ve kılon komutana doğru yol aldı koşarak kılona bir tekme atarak yere yatırdı öyle bir yere yatırdı ki heryeri yara oldu askerler bile yusufla baş edemiyorlardı çok zor tuttular yarasına vuruyorlardı hep acı çeksin diye yunusta yusufun haline üzülüyordu artık sonları gelmişti kılon komutan katlıyama devam ediyor askerlerine emir veriyor yunusu alıp yusufun gözleri önünde öldürücekti yusuf yunusun gözlerine öyle bir baktı ki canı çok acıyordu yunus yusufa gülümsedi onunla gözleri ile konuşuyordu birbirlerine verdikleri sözü hatırlattı yusufta ona gülümsedi askerler buna bir anlam veremediler yunusu getirdiler kollarını arkadan bağladılar sonra kocaman kaya aldılar yunusun kollarına vurmaya başladılar yunusun kollarını kopattılar yunus hiç sesini çıkartmadı bile çok acı çektiği halde kılon komutan yunusun başını vurdurucak yusufun gözleri önünde yusufuda yunusuda bir araya getirdiler yunusun başını vurduttu yunus şehit oldu yusufuda yunusun yanında vurdular yusuf elini yunusun eliyle bileştirdi kanları birbirine karıştı yusuf hala yaralıydı kılon komutan yusufa tekrar ölene kadar vurdu vurdu öyle acımasızca vuruyordu ki sanki taşa vuruyorcasına yusufuda şehit etti filistin ağıt yakmaya başladı yunus ve yusuf birbirlerine sımsıkı sarılmıştılar muhammet barağını aldı onların üstüne örttü kısa konuştu iki kan kardeş filistin için kanları ile canlarıla savaştılar iki deli dolu insandılar israile karşı durdular yılmadılar bıkmadılar acılara gös geldiler durmadan insanların yardımına koştular muhammet onların arkalarından şöyle seslendi benim iki yiğit abim ben sizin intikamınızı alıcam o zalimi ben yok edicem sizin için filistin için muhammet ikisine söz verdi mezarlarının üstünde sonra kalktı koşarak kılon komutanın yanına yaklaştı gizli gizli yanaştı arkasından ona vurdu kılon komutan darbe almıştı sonra başını kesti kılon komutanın başını eline alıp mahlede gezdirdi işte zalimlerin başı öldü zalimlerin başı öldü ben öldürdüm ben öldürdüm diye hakırdı

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.