17 Ekim 2012 Çarşamba
6.bölümü kitap engellerin gözyaşları
ne yapıcağımı şaşırmıştım ben kendimde değildim birden bire yerimden kalktım ve mutfaktan bıcağı aldım bayanı öldürdüm benim hayatım böyle bitti burdayım iste peki kız kardeşine ne oldu bilmiyorum haralde kimsesizler mezarlığına gömmüşlerdir nasıl yani görmedinmi hayır görmedim neden nedenmi polisler geldi beni tutukladıkları zaman kardeşimi sonkez göremedim yusuf kardeş haklısın yahya kardeşim ben de lara yı görmek çok isterdim ama göremedim görseydim çok güzel olurdu ama olmadı seni görmeye gelmezmi yok gelmez neden bana kızgındır beni arkadaş gibi seviyor neden böyle yapıyorsun ki ben onu çok seviyorum elimde değil napim yusuf lara neler yapar lara mı evet resim yapıyor kitap yazıyor şiir yazyor var be ciddenmi evet hiç çıkmış kitapı varmı yok ama olucak filistin ağlıyor ve engellerin gözyaşları adlı iki kitapı olucak öylemi evet yahya sen onu çok mu seviyorsun evet çok şimdi ne olucak yusuf bilmem o şimdi kitapıyla ilgileniyor iyi yusuf efendim lara hani kitap yazıyor ya sana gönderirmi bilmem ayhan ya yusuf sen ne biliyorsun sana ne yusuf sen ayhan na bakma o hep saçmalar peki yahya neden böyle konuşuyor neden mi cezası çok o yüzden ne yapmış onun onbeş leşi var onbeş mi evet yusuf onbeş hemde kendi ailesi ayhan engelli zihinselengelli yusuf kendisi bile bilmez kendisinin burda bulunduğunun sebeni ne olduğunu nasıl yanin şimdi ne sucu işlediğini bilmiyormu hayır hep ailesini arıyor bak yusuf bazı engeller kendini kaybedebilir aileler çok baskı yapıyorsa engeller bunalır ve sitrese giriyor evde kala kala deliriyorlar ve böyle de katil oluveriyorlar yusuf efendim yahya sen neden vurdun analığını fazla dayanamadım üstüme çok geliyordu ben de öldürdüm hep beni dövüyordu babam yokken birgün kahvaltı yaparken bana ağızına ne gelirse söyledi ve bana saydıkları yetmedi bu sefer anneme saymaya başladı bende delirdim yemek masasının üstündeki bıcağı aldım ve hızla karnına saplatırdım sonra bana yalvarmaya başladı ve şöyle söylüyordu ben ettim sen etme diye yalvarıyordu onun kaderi buyumuş yani ölmek ölümüde benim elimde olucağı varmış yahya sen benim neler çektiğimi bilmezsin bak yusuf ben de sen den farklı görünmüyorum çünkü ben de katilim neyse yahya bu konuyu kapatalım peki yusuf lara nın hayalli gerçekleşiyordu lara nın kitapı çıkıyordu artık ama lara nın korkuları vardı ailesi bunu duysa lara ya ne cevap verirdi acaba lara kara kara düşünürken odanın kapısı çaldı lara cığım uyudunmu yok abla gel uzanıyordum neden uyumadın uyku tutmadı abla sen neden geldin hiç sana bakmaya geldim abla efendim biliyormusun benim kitapım çıkıyor aaa ne güzel kim çıkatıyor bir arkadaş çıkatıyor öylemi çok güzel abla annemle baban duysa bana kızarlarmı sence hayır kızmazlar çünkü seni yeni kazandılar o yüzden artık sana destek verirler ciddimisin abla evet canım lara ablasının sözleri karşısında öyle rahatlamıştı ki vede gözleri o kadar umutlu bakıyordu ki bu sefer lale de lara nın bu mutluluğunu görünce oda çok mutlu oluyordu ve lara ya şöyle cevap verdi allah seni hep mutlu kılsın lara cığım lara efendim abla sana bir hikaye anlatimi anlat abla neyle igili adı yol ve çınar ağacı eski bir yol ağac sa çok yaşlıydı ağac yola şöyle der taşlı yol kimse geçmiyor senin üzerinden yol evet çok garip kaldık ağac gaip galdık lafına şaşırmıştı yola şöyle cevap verdi neden garip kalmışsız sen kalmışsın ben kalmışsam sen de kalmışsındır benim üzerimde yürümüyorlarsa senin altında oturmazlar çınar ağacı şöyle bir düşündü ve şöyle cevap verdi çok haklısın taşlı yol biz yanlızız ve hepte yanlız kalıcağız vede yanlız yaşlancağız çınar ağacı zaten yaşlıyız çınar ağacı böyle söylediği zaman taşlı yol bu söz karşısında çok kızmıştı ben yaşlı değilim çınar ağacı gülerek yaşlısın yani yaşlıyız bunu unutma ve daha da yaşlancağız o zaman da eğer birisi senin üzerinden geçse bile sen acıdan dayanamasın benim üzerime de çıksalar ben de dayanamam artık yaşlanıyoruz biz yılar geçiyor ağac iyice yaşlanmıştı ve kökleri kurumuştu bir kaç yıl daha geçti sonra iki insan geçer birisi kızdı ötekise erkekti kız hastaydı kızın adı ceylin erkeğin ise caner di caner ceylini çınar ağacı nın altına yatırdı caner ceylin diye bağırdı uyan ceylin uyan diye haykırıyordu caner ne yapıcağını bilemiyordu kimse de yoktu oldukları yer çok ısızdı kimse geçmezdi ve ceylin çok kütüleşmişti caner ceylinin ölüceğini biliyordu ama elinden hiç birşey gelmiyordu saatlerce orada kalmıştılar ceylin iyice kütüleşmşti caner çok korkuyordu onlar konuşurlarken ceylin gözlerini kapatır caner neye uğradığına şaşırmıştı artık ceylin yoktu iki gün orda öylece kaldı ceylinin başında caner ceylini çınar ağacı nın altına gömmüştü ve kendisi de ceylinin mezarının önün de öylece çökmüş ağlıyordu aylar yıllar geçiyor ve caner ceylinin mezarının önünden ayrılmıyor du canerin saçları ve sakalları birbirine karışmış perişan haldeydi hiç hali yoktu bile çünkü aç ve susuztu bir kaç yıl sonra caner de vefat etmişti lara eee abla sonra ne olmuş caner ceylinin mezarı önünde oturak vefat etmiş bir yıl geçmiş caneri de ceylinin yanına gömmüşler ikisini de çınar ağacının altına gömmüşler o günden beri çınar ağacını kesmemişler etrafını kestiler yeniden yeşermişti çınar ağacı taşlı yolunu da yenilediler ve herkez gelmeye gitmeye başlamıştı canerin ve ceylinin aşkları diller de dolaşıyordu insanlar bu iki insanın aşklarını duydukları zaman hemen o iki insanın mezarlarını görmek için can atıyorlardı hep çınar ağacının altına gelip dua ederler sonra çınar ağacını suluyorlardı öyle giderlerdi böylece orası gelişiyordu ve herkez onlar gibi olmak istiyordu evet lara bu hikaye burda biter lara çok duygulanmıştı kendinden geçmişti lale lara yı böyle görünce içi acıyordu lale nin elinden birşey gelmiyordu ama bir an birşeyler yapmalıydı ama ne hep evdeydi lara lale annesinin yanına gitti şöyle seslendi anne lara çok kütü hep içten içe ağlıyor evde sıkılıyor böyle yaparak gençliği yok oluyor bu kızı siz bu hale soktunuz selma hanım ve ahmet bey kızlarının bu konuşmasını hiç sevmemişti birsüre sustular konuşmadılar öylece susmuşlardı birden bire lale lara nın sesiyle irkirdi hemen lara nın yanına koştu birde ne görsün lara yerde yatıyor ve de ağlıyor lara ablasını görünce sustu ve konuşmadı lale lara cığım sana ne oldu lara hiç git burdan abla beni bu halde görmeni istemem ne olur lale çok üzülüyordu lara nın bu haline içini öyle bir çekti ki ciğerleri sükülüyordü sanki
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.