17 Ekim 2012 Çarşamba

28.böümü kitap filistin ağlıyor her taraf gene kan gene ceset kokuyordu ölüm kokuyordu adeta ömer deliye dönmüştü öndere bizim ülkemiz bunları görmrzlikten geliyor önder haklısın da ömer bizim elimizden ne gelir ki gidip ülkmizemi saldıralım ha bunlar saldırmış ha biz onlardan ne farkımız kalır ki kendi ümemize saldırmış oluruz ömer çok haklısın da bu karlos neden kendi ırkındakileri öldüyor kardeşce yaşamak varken kendi de burda yaşıyor görüyor demi ama kendi yaşadığı yeri almak için kendi yaşadığı yerin insanlarını yok ne yapabiliyiz ki ömer biz yapamıyorsak ülkede hiçmi insanlık kalmadımı etsinler işte ya ama neyde etmezler ki öndder öyle ama kendileri istese edeler demeki canları istemiyor umrunda değil bu insanların ömer evet çok haklısın ama buasını yapmak çok kolay olmucak önder aynen öyle ömer ve önder geceye kadar konuşmuşlardı ve eser de geldi konu büyümüştü sabaha kadar konuştular ve karlos komutanın neler yapabiliceğini düşündüler karlos herşey yapabilirdi sabah olunca herkez uyanmıştı karlos komutan durmaksızın gene başlamıştı işkenceye herkeze iskence etmeye devam ediyordu ve talha öndere söyledi biz ömeri hiç yanlız bırakmıyalım önder zaten asla bırakmam talha eser nerde cami de gelmicekmi yok bugün cami de kalıcak iyi cami ye giren biri olurda haberimiz olur o zaman haklısın ama daha çok önlem almamız lazım evet öyle ömer neyde evdeydi ama sonra babasının mezarına gidicekti talha hadi kalk bizde gidelim olur gidelim talha ve önder ömer in yanına gittiler ömer talha yı ve önderi karşısında görünce şaşırdı ve de çok sevindi ömer talha ya ve önere sımsıkı sarılmıştı biraz sonra hep beraber kalkmıştılar ömer burda olduğumu nerden bildiniz talha eser kardeşimiz söyledi neden geldiniz peki birşeymi oldu önder yoo birşey olmadı ömer merak etme sadece seni görmek için geldik ömer rahatlamıştı biran korkmuştu birşey oldu diye neyse ki birşey olmamış ama bugün içinde birsıkıntı vardı ne sıkıntısı olduğunu anlamamıştı bile önder ve talha ömere şöyle cevap verdiler sen nerdesen biz ordayız sakın bunu aklından çıkarma sen nerdesen bizde yanındayız ömer peki öylese ömer talha ve önder cami ye gittiler eser ömere şöyle cevap verdi bu dünya çok zalimdi insanlarıda zalimdi zülüm edererdi ömer evet ama dünya değil insanları zalim karlos da öyle zaman çok çabuk geçiyordu aylar ve yılar geçerken filistinliler hala çok sıkıntılar çekmekteydiler ömer bu duruma çok üzülüyor elinden birşey gelmeyincede kendisi sıkılıyordu filistin halkı hep aç kalırdı bazen karınları duruyordu savaşın ortasında yiyemiyorlardı hep tetikteydiler hep uyanıklardı uyumazdılar hep beklemekteydiler eğer uyularsa karlos onları uykuda yakalardı onlarda uyumazdı kendilerini ve çocuklarını kurumakla gürevidiler kendi evlatlarını korumalılardı ve karlos onların uyumadıklarını görünce çok sıkıldı böylemi yapıyorsunuz demek diyerek onları uyanıkken vurucaktı herşeyi hazılamış cehpaneleri topları atmaya başlamışardı ömer komutan hazır olun diye bağyordu ve seser birbirine karışıyordu adeta kimse kimsenin sesini dahi duramıyordu savaş öyle şiddetlenmişti ki hertaraf barot ve duman kan kokmaya başlamıştı kaç kişi şehit olmuştu ömer şehit olan askerleri bir kenara çekip ve yardım çağıyordu kaldırmaları için bu sefer savaş daha da büyümüştü daha da şiddetlenmişti önder talha ve eser hep ömer in yanındaydılar ve hiç arılmıcaklardı hep beraber olucaklardı savaş hala devam ediyordu herkez ağlıyor sızlıyordu ne yapacaklarını şaşırmıştılardı ömer ve önder savaşın ortasındadılar ve önder bacağından yaralanmıştı ömer hemen tutmaya başladı ve yarasına bakmak için bir ağacın kenarına oturttu bacağına bakmak için patolunun bir parçasını yıttı önder in bacağına sardı yarası çok fenaydı önder in canı çok yanıyordu öyle yanıyordu ki yerinden duramıyordu ömer de hemen önderi sırtına alıp çadıra götürmüştü önder in bacağına pasuman yapmış ve sargı beziylede saymıştı ve önderi orada bırakıp geri dönmeden önderi cemil beye teslim eder etmez geri döndü eser ömere önder nasıl iyimi iyi çok şükür iyi cemil beye emanet ettim o bakar ona biz burdakilere bakalım yaralılar varmı çok var komutanım ama çok açıkmışlar yiyeceğimiz kalmadı suyumuz da kalmadı yardım istemeiz lazım evlerde varsa getirsinler bira bizim evede git eser tamam komutanım ömer kendi kendine söyleniyordu sanki evlerde kaldımı birşey yapmalıyım diye söyleniyordu hemde düşünmesi lazımdı ne yapabilirdi bu insanları nasıl koruyacaktı bu insanların günahı neydi talha ömer in yanına yaklaştı ömer hadi kalk gidiyoruz çok fena herkez yardım getirmemiz lazım yola çıkmamız lazım ömer burda kim kalıcak önder de yaralı eser ve sinan var hem önder in çok birşeyi yok peki nere gidiceğz ben biliyorum yolda konuşuruz ömer hadi o zaman gidelim talha ve ömer herkeze haber verdikten sonra yola koyuldular çok uzun yoları vaardı bir hali yol almıştılardı gece gündüz yol almılardı hemde yüreyek gidiyorlardı durmaksızın yorulmadan usanmadan taşları karaları aşıyorlar ve uyumak bilmiyorlardı iki üç gün sonra vardılar gittileri yerde kasaba vardı herkezle tanıştılar kaymakama gittiler ve yardım istediler biryaz yiyecek yardımı istediler ordan başka yere geçtiler ömer ve talha çok perişan haldeydiler oturmaya bile vaktileri olmadığı için durmadan yürüyorlardı biryere daha vardılar yiyecek farbikasına gittiler biraz daha yardım aldılar hep beraberce bir araba tuttular ordan yardımı aldılar ve ilk gittileri yerede gittiler ordanda yardımı aldılar ve bir yere kadar daha gittiler su yardımı istediler iki kamıyon dolusu yardım topladılar yola çıktılar üç dört gün sonra filistine vardılar herkez ömer in ve talha nın döndüğünü görünce hemen koştular iki kamıyonu da görünce çok mutlu oldular heşey vardı yiyecek su giricek ne isterlerse vardı herşeyi indirmeye başladılar ömer çok yorgundu talha da öyleydi yardımlar dağtıldı askerlere yiyecekler verildi evlere dağıtıldı ömer biraz senah ya götürdü ömüre süt götürdü eser ve sinan yardımları bitirdiler askerler gendine gelmişti açlıkları geçmişti ve talha ömer in yanına gelmişti ve geirken bir kız görmüştü ağlarak koşuyordu yüzünü görmüştü ama tanımıyordu ki gitsin yanına derdini sorsun ömer in yanına vardı ve sordu ömer dedi ben gelirken yolda bir kız gördüm ağlarak koşuyordu ömer nasıl birirdi talha kapalı yüzü çok güzeldi ne bilim tanımıyorum ki ömer sinemdir o zaman talha sinem kim

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.