17 Ekim 2012 Çarşamba
4.bölüm kitap filistin ağlıyor
ve kılon komutan ayşe anayı öldürmüştü
kimsenin haberi yoktu bile yusuf bildiği
halde hiç bir şey yapamıyordu filistin
yine ağıt yakıyor bu sefer ayşe analarına
ağıt yakıyordular bir gün bir yolcu
yusufa gelip dedi ki evladım benim oğlum
burda asker tanıyormusun yusuf amca oğlunun
adı ne ali bey adı ebuzerdi yusuf çok
şaşırdı düşündü filistinliler ve melisanın
anlattıkları kişi değilmiydi amca gözyaşları
ile oğlunu anlatıyordu benim oğlum çok güzel
şiir okuyordu yusuf ali amcayı böyle görünce
içi çok acıdı şehit olduğunu bilmiyormuş
yusuf hiç sesini çıkarmadı diyemezdi ki
senin oğlun artık yok nasıl söyleyecekti ki
ali bey gözyaşları ile yusufun cevapını bekliyordu
yusuf ise ali amcanın üşüyen ellerini tutmuş
ne söyleyeceğini bilmiyordu o an melisa geldi
ali amcayı görunce çok şaşırdı ebuzer abisi
şehit olmuştu artık yoktu ki ali bey
küçük kıza yaklaştı sarı saçlarını okşarken
o mavi gözlerine derin derin bakarak güzel
evladım ebuzer abin nerde seni hiç yanından
ayırmastı ebuzer oğlumu görmeye geldim
buralara kadar kışta gözlerim az görüyor
yusuf ali amcanın bu haline daha fazla
dayanamamış yanına oturdu ali amcayı
sakinleştirmeye çalışıyordu daha sonra
uygun bir dille anlatmayı düşünüyordu
bir süre öylece kaldılar yusuf ali
amcaya dedi senin oğlun üç yıl önce
şehit olmuş ben de tanımak isterdim
ama ben bura geleli iki yıl oluyor
ali bey yusufun bu sözleri karşısında
şok geçirmişti fenahlaştı yusuf
şimdi ne yapacağını şaşırmıştı
savaşın ortasında kalmıştılar yusuf
ali amcayı sırtına almıştı hava çok
kötüydü sibilya soğukları vardı
insanı donduruyordu yusuf ali amcayı
çadıya yetiştirmek için bütün gücüyle
koşuyor kara bata bata çok zor
gidebibiliyordu ama mecburdu az
bir yol kalmıştı bu sefer daha da
büyük savaş çıkıcaktı pek çok insan
yok olcaktı mehmecikler birbirlerine
giriyorlar ancak öyle ısınıyorlardı
aç susuz kaldıkları da oluyordu zaman
zaman bazıları da şehit oluyordu yusuf
hala yoldaydı bu yoldan bir insan zor
yürürken yusuf sırtında bir insan
daha taşıyor soluk soluğa kalmıştı
nefesi kesiliyordu artık
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.