31 Aralık 2009 Perşembe
DERİN DERİN şiir
bugün ben öyle derin derin düşündüm ki gözlerimi kapatığım zaman karanlığa büyünüyordu etrafım siyah perde inmiş gibiydi ışığımı arıyordum ama bulamıyordum bir güvecin gibi cıpınıyor vede bir ışık aramaya çalışıyordum bu bir engeli kızın korkularıdı bir gece şimşek çapardı birden ilkildim çok korkuyordum kendimden bir parcam yoktu ama şimşek çaptığı zaman anlardım engellim baçaklarımdı bulutların üzerindemişim gibi hisseterdim ama o şimşek beni daraltıyordu ki nefes alamazdım sanki gözyaşlarım yanaklarıma kadar süzülürdü yağmur damlaları gibiydi
20010 YILI şiir
sevgili insanlarımız bu yılda da kanlar tüküimesin tirafik kazalarına da çok dikat edelim lüten silah patlatmayalım gençlerimz ölmesin silahları patlatıyorsnuz yanlışlıkla da gençlerimize geliyor lütfen dikat edelim bu yılda barşlık kardeşlik diliyorum sizden hakımıza ve de miletimize harılı olur inşalah ben artık kanlar akmasın istiyorum cinayetler sona ersin istiyorum bu yıl çok güzel gelmesini vede çok güzel geçmesini dilerim sizden hakımızdan miletimizden savaşlar bitsin sona ersin gözyaşları sona ersin miletimizdeki tatışmaları da bitsin kalp kırmyalım cinayetler olmasın şehit annaların da gözyaşları dinsin didrelim biz adımcı olalım gelin hep beraber kanlara ve savaşlara dur diyelim silahlara veda edelim silah patlatmak yerine güllerle sevgile sargıla kardeşce yaklaşalım hakımıza miletimize sesleniyrun durun sesimi
19 Aralık 2009 Cumartesi
SALİHANIN KİTABI
filistin ağlıyor filistine ayak basmıştı yusufun gözlerine bir ana ilişti oğlu gözlerinin önünde şehit olmuştu anne oğlunun başında çökmüş feryat ediyordu yusuf annenin yanına yaklaştı ayşe ana yanına yaklaşan delikanlıyı görünce gözleri bir an değişti yusuf ayşe ananın yanına çöktü ayşe ananın üstü başı hep kandı o kanlar evladının kanıydı yusuf ayşe anayı çok sevdi yusuf filistini böyle görünce içi acıdı elinden hiç bir şey gelmiyordu ki oda vatan görevini yapmaya gelmişti bel bel ki şehit olurum veya gazi dede gibi gazi olursam kara kara düşünüyordu şehit olmak istiyor filistin için değerdi onların acıları dinmesini diliyordu rabbinden yusuf o kadar durgusal ki hep gözyaşı tükerdi kılon komutan yine zalimlerine devam eder yusufa söyle bir baktı kılon komutan yusufu hiç sevmemişti yusuf vatani görevini yapmaya başladı aylar yıllar geçti yusuf melisayla tanıştı melisa yusufu çok sevdi yusuf hiç melisanın yanından ayrılmıyor ayşe anayada çok ilgisi vardı sanki onun anasıdı ayşe anada yusufu kendi evladıymış gibi bağırına basıyor her işini yapıyor her dediğini dinliyor zaman böylece geçiyor yusufun aklına gazi dede gelmişti ahmet beyi arıyor kunuşuyor filistinin halini anlatıyor melisanın yaşadıklarını anlatıyor yusufda ebuzer gibi şiir okuyordu hemde yazardı filistinde biraz olsun acıları eksilmiyordu yusuf sonuna kadar kılon komutanla savaşacaktı taki şehit olana kadar vede yılmıcaktı filistindekiler hepsi actı savaşın ordasında kalakalmıştı herkes filistin ağlıyordu yusuf artık dayanamıyor bu acıya kılon komutan melisanın babasını öldürmüştü anasıla tek başına kalmıştı anasıda çok hastaydı melisa daha 7 yaşındadı birgün anasınıda kaybetmekten çok kokuyordu melisaya yusuf yardımcı oluyor ağabeyidi artık ne zaman başı dardasa yusuf koşardı aylar vede yıllar geçiyor birgün yusuf melisayı ağlarken gördü hemen yanına koştu melisacım neden ağlıyorsun ne oldu melisa hıçkırıklı bir sesle anam diyebilmiş yusuf o an durakladı anana ne oldu melisa anamı kaybettim abi yusuf bir an yapacağını bilememiş o kadar özgündü ki ne söyleceğini şaşırmış yusuf melisaya şiir yazmıştı melisayı şiirle anlatıyordu küçük kızın acısı ona o kadar ağır geliyordu ki yusuf melisaya yazdığı şiiri gözyaşları ile okuyordu
filistin çocuğu
küçük bir kızın haykırışı çınlattı be anne
anladım ki hayatt boşmuş yokki bu detlere
bir çare insanın insanın vurduğu yerde bütün
bunlar gözümüzün önünde iki miliyar müslüman
varken 40 miliyon kişiye boğun eğme ya resul
açtım ellerimi sana islah et bu israli
musallat olsun büyük bir bela israil devletinin
başına yazık değil mi katlettiğiniz o kadar
insana insan olmazsınız siz asla havale
ettik sizleri allaha hani nerede kaldı
müslümanlık el uzatan olmadı onlara
çok yazık artık son bulsun bu işkence
7 yaşında ki çocuk ölüyor ne diye
kalem yerine silah var ellerinde
allahım sen zalime boyun eğdirme
istediğimiz huzurlu bir hayat
değil mi sen söyle filistinde
o kadar insan ölüyor yetiş ya
muhammed katlettiler acımadan
uyan adem oğlu kardeşerimiz
ölüyor aç gözlerini filistinde
ocaklar sönüyor hayatı zindan
ettiler kardeşlerimize nedir
bunun sebebi kardeşlik varken
savaş ne diye çocuğu gençi
yaşlısı neden ölüyor sebesizce
allahım sen bir yardım eyle
ağlayan gözler haykıran diller
gözlerim sizin için yaşlar döker
beddua ile dilimdesiniz siz
israilliler yeter bu vahşet yeter
bu zulüm yetmedi mi bu kadar ölüm
analar ağlar ölen çocuklar için
size tek bir sözüm hepsiniz zulüm
içinde ölün yazık sizin gibi
insanlara havale ettik sizleri allaha
YUNUS EMRE
yusuf şiiri bitirdiği zaman
filistinliler yusufu can
kulağıla dinliyordular
akıllarına şehit olan
genç gelmişti o gençin
çektiği acıları düşündüler
yusufunda o genç gibi
acı çekmesin diye dua
ediyorlardı ebuzeri yusufa
anlatıkları zaman melisanın
gözleri parlıyordu bir
yandanda gözyaşları ile dinliyordu
filistin çocuğu
küçük bir kızın haykırışı çınlattı be anne
anladım ki hayatt boşmuş yokki bu detlere
bir çare insanın insanın vurduğu yerde bütün
bunlar gözümüzün önünde iki miliyar müslüman
varken 40 miliyon kişiye boğun eğme ya resul
açtım ellerimi sana islah et bu israli
musallat olsun büyük bir bela israil devletinin
başına yazık değil mi katlettiğiniz o kadar
insana insan olmazsınız siz asla havale
ettik sizleri allaha hani nerede kaldı
müslümanlık el uzatan olmadı onlara
çok yazık artık son bulsun bu işkence
7 yaşında ki çocuk ölüyor ne diye
kalem yerine silah var ellerinde
allahım sen zalime boyun eğdirme
istediğimiz huzurlu bir hayat
değil mi sen söyle filistinde
o kadar insan ölüyor yetiş ya
muhammed katlettiler acımadan
uyan adem oğlu kardeşerimiz
ölüyor aç gözlerini filistinde
ocaklar sönüyor hayatı zindan
ettiler kardeşlerimize nedir
bunun sebebi kardeşlik varken
savaş ne diye çocuğu gençi
yaşlısı neden ölüyor sebesizce
allahım sen bir yardım eyle
ağlayan gözler haykıran diller
gözlerim sizin için yaşlar döker
beddua ile dilimdesiniz siz
israilliler yeter bu vahşet yeter
bu zulüm yetmedi mi bu kadar ölüm
analar ağlar ölen çocuklar için
size tek bir sözüm hepsiniz zulüm
içinde ölün yazık sizin gibi
insanlara havale ettik sizleri allaha
YUNUS EMRE
yusuf şiiri bitirdiği zaman
filistinliler yusufu can
kulağıla dinliyordular
akıllarına şehit olan
genç gelmişti o gençin
çektiği acıları düşündüler
yusufunda o genç gibi
acı çekmesin diye dua
ediyorlardı ebuzeri yusufa
anlatıkları zaman melisanın
gözleri parlıyordu bir
yandanda gözyaşları ile dinliyordu
17 Aralık 2009 Perşembe
AZRAİL ALICAK CANIMI şiir
biliyorum ki birgün canım çıkıcak azrail alıcak canımı hiç kokmuyorum ben insan kokarmı rabbine giderse ah insanlar siz de kokmayın artık ölümden ey insanlar durun artık işkençeye veda edin sevgiye koşun kalpleri kırmayın artık rabbinize koşun ona yönelin onun isteğini yerine getirin ki oda size versin dilediklerinizi bu hayat güzel değilse biz onu güzeleştirelim sevgiyle saygıla gülümsyek neyşele nasıl olursa olsun arkadaşlıkla barışık olalım
BİR YOLCU şiir
bugün bir insan gördüm yolun kenarında oturmuş kendisini ısıtmaya çalışıyordu hava kaylıdı çok soğuktu ben o insana baktığım zaman içim çok acıyordu ah hayat sen bu kadarsın işte dedim kendi kendime divane gibi dolaşıyor o insan aç susuz çüplükte ekmek arar olmuştu insan ne yapaçaklarını şaşırmıştı bu insanlar bu hayattan bezmişti o insan her gece sokaklarda yata kalka çökmuştü hali perişandı ne yapaçağını şaşırıyordu hali kalmamış perişandı
11 Aralık 2009 Cuma
FİLİSTİN AĞLIYOR SALİHANIN KİTAPI
filistin ağlıyor filistine ayak basmıştı yusufun gözlerine bir anna ilişti oğlu gözlerinin önünde şehit olmuştu anne oğlunun başında çökmüş feryat ediyordu yusuf annenin yanına yaklaştı ayşe ana yanına yaklaşan delikanlıyı görünce gözleri bir an değişti yusuf ayşe ananın yanına çöktü ayşe ananın üstü başı hep kandı o kanlar evladının kanıydı yusuf ayşe anayı çok sevdi yusu f filistini böyle görünce içi acıdı elinden hiçbirşey gelmiyordu ki oda vatan görevini yapmaya gelmişti bel bvgcfxki şehit olurum veya gazi dede gibi gazi olursam kara kara düşünüyordu şehit olmak istiyor filistin için değerdi onların acıları dinmesini diliyordu rabbinden yusuf o kadar durgusal ki hep gözyaşı tükerdi kılon komutan yine zalimlerine devam eder yusufa söyle bir baktı kılon komutan yusufu hiç sevmemişti yusuf vatani görevini yapmaya başladı aylar yıllar geçti yusuf melisayla tanıştı melisa yusufu çok sevdi yusuf hiç melisanın yanından ayrılmıyor ayşe anayada çok ilgisi vardı sanki onun anasıdı ayşe anada yusufu kendi evadıymış gibi bağırına basıyor her işini yapıyor her dediğini dinliyor zaman böylece geçiyor yusufun aklına gazi dede gelmişti ahmet beyi arıyor kunuşuyor filistinin halini anlatıyor melisanın yaşadıklarını anlatıyor yusufda ebuzer gibi şiir okuyordu hemde yazardı filistinde biraz olsun acıları eksilmiyordu yusuf sonuna kadar kılon komutanla savaşacaktı taki şehit olana kadar vede yılmıcaktı filistindekiler hepsi actı savaşın ordasında kalakalmıştı herkes filistin ağlıyordu yusuf artık dayanamıyor bu acıya kılon komutan melisanın babasını öldürmüştü anasıla tek başına kalmıştı anasıda çok hastaydı melisa daha 7 yaşındadı birgün anasınıda kaybetmekten çok kokuyordu melisaya yusuf yardımcı oluyor ağabeyidi artık ne zaman başı dardasa yusuf koşardı aylar vede yıllar geçiyor birgün yusuf melisayı ağlarken gördü hemen yanına koştu melisacım neden ağlıyorsun ne oldu melisa hıçkırıklı bir sesle anam diyebilmiş yusuf o an durakladı anana ne oldu melisa anamı kaybettim abi yusuf bir an yapacağını bilememiş o kadar özgündü ki ne söyleceğini şaşırmış yusuf melisaya şiir yazmıştı melisayı şiirle anlatıyordu küçük kızın acısı ona o kadar ağır geliyordu ki yusuf melisaya yazdığı şiiri gözyaşları ile okuyordu
filistin çocuğu
küçük bir kızın haykırışı çınlattı be anne
anladım ki hayatt boşmuş yokki bu detlere
bir çare insanın insanın vurduğu yerde bütün
bunlar gözümüzün önünde iki miliyar müslüman
varken 40 miliyon kişiye boğun eğme ya resul
açtım ellerimi sana islah et bu israli
musallat olsun büyük bir bela israil devletinin
başına yazık değil mi katlettiğiniz o kadar
insana insan olmazsınız siz asla havale
ettik sizleri allaha hani nerede kaldı
müslümanlık el uzatan olmadı onlara
çok yazık artık son bulsun bu işkence
7 yaşında ki çocuk ölüyor ne diye
kalem yerine silah var ellerinde
allahım sen zalime boyun eğdirme
istediğimiz huzurlu bir hayat
değil mi sen söyle filistinde
o kadar insan ölüyor yetiş ya
muhammed katlettiler acımadan
uyan adem oğlu kardeşerimiz
ölüyor aç gözlerini filistinde
ocaklar sönüyor hayatı zindan
ettiler kardeşlerimize nedir
bunun sebebi kardeşlik varken
savaş ne diye çocuğu gençi
yaşlısı neden ölüyor sebesizce
allahım sen bir yardım eyle
ağlayan gözler haykıran diller
gözlerim sizin için yaşlar döker
beddua ile dilimdesiniz siz
israilliler yeter bu vahşet yeter
bu zulüm yetmedi mi bu kadar ölüm
analar ağlar ölen çocuklar için
size tek bir sözüm hepsiniz zulüm
içinde ölün yazık sizin gibi
insanlara havale ettik sizleri allaha
YUNUS EMRE
yusuf şiiri bitirdiği zaman
filistinliler yusufu can
kulağıla dinliyordular
akıllarına şehit olan
genç gelmişti o gençin
çektiği acıları düşündüler
yusufunda o genç gibi
acı çekmesin diye dua
ediyorlardı ebuzeri yusufa
anlatıkları zaman melisanın
gözleri parlıyordu bir
yandanda gözyaşları ile dinliyordu
filistin çocuğu
küçük bir kızın haykırışı çınlattı be anne
anladım ki hayatt boşmuş yokki bu detlere
bir çare insanın insanın vurduğu yerde bütün
bunlar gözümüzün önünde iki miliyar müslüman
varken 40 miliyon kişiye boğun eğme ya resul
açtım ellerimi sana islah et bu israli
musallat olsun büyük bir bela israil devletinin
başına yazık değil mi katlettiğiniz o kadar
insana insan olmazsınız siz asla havale
ettik sizleri allaha hani nerede kaldı
müslümanlık el uzatan olmadı onlara
çok yazık artık son bulsun bu işkence
7 yaşında ki çocuk ölüyor ne diye
kalem yerine silah var ellerinde
allahım sen zalime boyun eğdirme
istediğimiz huzurlu bir hayat
değil mi sen söyle filistinde
o kadar insan ölüyor yetiş ya
muhammed katlettiler acımadan
uyan adem oğlu kardeşerimiz
ölüyor aç gözlerini filistinde
ocaklar sönüyor hayatı zindan
ettiler kardeşlerimize nedir
bunun sebebi kardeşlik varken
savaş ne diye çocuğu gençi
yaşlısı neden ölüyor sebesizce
allahım sen bir yardım eyle
ağlayan gözler haykıran diller
gözlerim sizin için yaşlar döker
beddua ile dilimdesiniz siz
israilliler yeter bu vahşet yeter
bu zulüm yetmedi mi bu kadar ölüm
analar ağlar ölen çocuklar için
size tek bir sözüm hepsiniz zulüm
içinde ölün yazık sizin gibi
insanlara havale ettik sizleri allaha
YUNUS EMRE
yusuf şiiri bitirdiği zaman
filistinliler yusufu can
kulağıla dinliyordular
akıllarına şehit olan
genç gelmişti o gençin
çektiği acıları düşündüler
yusufunda o genç gibi
acı çekmesin diye dua
ediyorlardı ebuzeri yusufa
anlatıkları zaman melisanın
gözleri parlıyordu bir
yandanda gözyaşları ile dinliyordu
10 Aralık 2009 Perşembe
EY HAYAT BİZ SENİNLE ANASAMICAĞIZ şiir
ey hayat sen nasıl hayatsın çok zorsun seninle anaşamıyoruz azap çektiriyorsun bana kalbim karardı artık düzelmiyor küredi artık ne yapsam olmuyordu içim daralıyor nefes alamıyordum sanki ölüyorum hı ölmek isterdim ama ölemiyorum herkes aşktan söz eder oldu biliyormusun aşk nedir bilmem ben aşık olmadım ki hiç ben nefes aldığım sürede içime kapanık yaşamak zorundayım bu böyle gerekiyordu hiç kimse anlamaz olmuştu artık beni nasıl yaşayacğımı bilmiyordum bilemiyorum zor yaşıyordum artık yaşamak bile istemiyorum her günüm üzünle geçiyor neden böyle hayatım nasıl bir hayat ya anlamak istiyor ama anlayamıyorum çok zordu anlamak kendimi çok kütü hissetiyordum
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)