17 Ekim 2012 Çarşamba
18.bölümü kitap filistin ağlıyor
ömer bir yolunu bulmalıydı kara kara düşünüyordu ama ne düşünüyordu kimse bilmiyordu ve çözemiyordu ömern ne düşündüğünü herkez fikirini söylerdi ama ömer komutan susaydı susmayı uygun bulmuştu filistin halkı karar vermeliydi çünkü onların ne düşündüğü ve ne istediği ömer için çok önemliydi cammiyi hep beraber yapak çok önemliydi peki ama camminin hocası kim olucaktı burda sesi güzel kim vardı ki ömer eseri seçmişti bile eserin esi mükeeldi çok harika bir sesi vardı şehirde imamlık yapmış bile neden burda yapmasın ki ömer düşüne duysun eserin geldiğini gördü hemen yanına çağırdı eser bir gelirmisin tabiki efendim ömer hemen eser sen cammi de imamlık yaparmısın eser çok şaşırmıştı tabiki de yaparım en sevdiğim mesleklerden biridir imamlık iyi o zaman sen bizim yeni yapıcağımız cammi de imamlık yapıcan her istediğiniz olucak cammide bu cammi filistinlilerin cammisi olucak sen de bu cammi nin imamı eser onu seçtiler diye çok mutluydu elinden geleni yapıcaktı onlar için biran önce cammi ye başlamaktı şimdi eser ilk imamlığını yapıştı bile ilk namazı kıldırmıştı cammi yapılmadan ilk adımı atmışlardı ömer eserin bu davrını çok beğenmişti çok hoşuna gitmişti namazları bitince bir an cammi nin temeliniatmak için hemen çalışmaya başladılar ilk önce ömerin düşündüğünü yaptılar cammi nereye kadar gelicek onu hesapladılar sonra cammi nin yapıldığını göreyecek şekilde etrafı çevrdiler sonra cammi nin boyuna kadar yükseltiler kimse orada ne yapılıyor ne oluyor göremicek şekilde yaptılar herkez ömerin ne düşündüğünü şimdi çözmeye başlıyorlardı herşeyi yaptıktan sonra cammiye başladılar yavaş yavaş kazmaya başladı herkez çalışıyordu kadınlar ocuklar bile ama başlarına gelecek felaketten haberleri yoktu ama ömerin vardı karlos komutanın ne olduğunu çok iyi biliyordu yeniden savaş açmak için hazırlandığını anlayabiliyordu ama herkese beli etmiyordu beli etseydi hiç kimse yaşamayı blmezdiler ve hayatlarını düzene sokmazlardı o yüzden söylemeyi de düşünmüyordu cammi nin temeli bitiyordu nerdese aylar yılar geçiyordu ve cammi bitmekteydi neydese ömer komutan 30 yaşına girmişti ve karlos komutan askerlerine emirler yadırmaya ve evlere girmeye kalkışmıştı yine acı ve gözyaşı vardı yine kanlar akıyordu ve akmaya da devam edicekti heryer kan kokuyordu durmaksızın devam ediyordu şehitşlerimizin kanı akmaya ömer önderle birlikte cammi ye doğru yol aldılar gittiler bir hali yol almışlardı yolda bir kadın gördüler kadının hali perişandı ömer hemen yanına koştu önder de arkasından koştu ömer derdinin ne olduğunu sordu kadın şöle baktı ömerin yüzüne daha ne olsun be evlatım dayanamaz hale geldim evimi aşımı başıma yıktılar eşimi çoluk çocuğumu öldürduler ben yanlız başıma kaldım beni de öldürdeydiler ya hiç olmasa onların acısıyla yaşamazdım ve yanlız başıma sürünmezdim buralar da aç susuz ne yaparım ben be evlatım ömer ne söyliceğini bilememişti önder söze karıştı ömer abi teyzeyi şimdilik eve götürelim sultan ana baksın önce aç susuz baksana ömer hadi teyze bizimle geliyorsun seni anamın yanına götürücem sana baksın bir yoo evladım sizi rahatsız etmim lütfen teyze peki evladım sen nasıl istersen öyle olsun önder teyzeyi eve bırakıp geri döneriz olur abi sen merak etme istersen sen git ben teyzeyi götürüp gelim yoo olmaz hep beraberce gider döneriz peki abi gerekirse bu gece bizde kalır ne güzel olur abi sultan ana da sevinir elbette önder hadi gidelim önder ve ömer çok geçmeden eve vardılar sultan hanım misafiri görünce çok sevindi ömerin yüzüne gülümsedi hanım efendi bizim misafirimiz anacığım bu gece de bizde kalıcak sultan ahanım peki oğlum elbette kalabilir misafir bu hadi ana ben ve önder gidiyoruz cammi nin işlerini görmeye gidiyoruz olur oğlum teyze sizin adınız neydi hasret oğlum anamın adı da sultan birşey lazım olursa anam burda olurmu teyzem akşam görüşürüz peki evladım ömer ve önder yine yola düştüler çok geçmeden vardılar eser abi neden geç kaldınız ömer akşam anlatırız cammi ne alemde iyi gidiyor ama ömer aması ne anlat ne oldu eser karlos komutan duymak bilmiyor abi gene ne yaptı ne yapıcak cammi nin malzemelerini çalmış öğrenmiş cammi yaptığımızı bura girememiş dırşardan mazemeleri çalmış ömer bundan sonra dırşarıya görayız bizde içeriye taşırız olur biter yaşa be abi sen aynı enes komutanımız gibi düşünüyorsun filistin halkı anlattı bana babanı çok benziyormusun babana öylemisim eser biliyormusun sen ve önder benim can kardeşimsiniz bunu unutmayın asla unutmayız abi hep beraberiz hem ağlarız hem güleriz ama hiç arılmayız sana söz veriyorum senah ve sahra nerde hiç görünmüyorlar ortalıta onlar cammi nin işlerine yardım ediyorlar hımm iyi bakalım hadi bizde gidip birşeyin ucundan tutalım yardımcı olalım filistin halkı sabaha kadar durmadan usanmadan çalıştılar bu sabah filistinde ilkez güneş açtı herkez öyle sevdi ki güneşin önüne geçtiler yanmak isteiler güneş bedenleri yakıyordu adeta öyle yakıyordu ki insanların umurunda değildi bile çocuklar bile güneşi görünce havalara uçtular iki kez filistinde güneş açıyordu çocuklar oyun oynamak için koşuştuyordular ama ne oyunu oynayacaktılar ki hep savaşın ortasında kalmışlardı ne yapabilirlerdi ki içleri kan ağlıyordu düşünceleri bile karanlıktı savaştan başka birşey görmemiştiler bazılarının anaları bile yoktu öksüz büyümüşlerdi ama yinede hayata gülücükler atıyorlardı ömer bunu görünce biraz daha huzurlu oluyordu karlos bir çocuğu oldurdu o an ömer delirce koşmaya başladı nefes nefese kalmıştı güneş öyle yakıyordu ki kızgın kızgın sanki çöldelerdi ömer ter içinde kalmıştı çocuğu kucağına almıştı çocuğun yüzü kan içinde kalmıştı bu ufacık bedene nasıl olur kırabiliyorlardı hiç acımaları yokmuydu ömer çocuğun gözlerine bakamıyordu bile çok acı çekiyordu daha çok kücüktü bedeni dayanıksızdı daha fazla dayanamadı gözleri açık hayatını kaybetti ömer ellerini çocuğun gözlerine götürüp gözlerini kapattı ve akşama cenazesini kaldırdılar ömer evin yolunu tuttu sultan hanım ömeri perişan halde ve ustu başı kanlı görünce panikledi oğlum ne oldu bu halin ne ömer ana sakin ol birşeyim yok bir çocuğun canını daha aldılar ana acımadan kıydılar ufacık bedene sultan hanım ne çare evladım allah onları islah etsin inşallah bizim elimizden birşey gelmiyor oğlum biz ne yapabiliriz ki ana yaparız ama çoluk çcukla değil eğitim askelerimiz yok ana yok hepsi eğitimsizler sultan hanım iyi ya sen eğit oğlum en askerliğini uzman çavuş olarak yaptın ömer anasının bu sözü karşısında bir hali düşündü sonra haklısın ana doğru söylüyorsun hemen yerinden fırlayıp gitti
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.