17 Ekim 2012 Çarşamba

10.bölüm kitap filistin ağlıyor

artık kılon komutan yaşamıyor muhammet kılon komutanın başını yusufun ve yunusun mezarlarına götürdü işte benim iki yiğit abim sizin intikamınızı aldım filistinin biraz olsun yüzü güldü filistinliler muhammetle gurur duyuyordular bir taraftada kılon komutanın öldüğünü öğrendikleri zaman çok kütü olmuştu bu sefer flistini daha büyük acılar bekliyordu ama bu acılardan filistinlilerin haberi yoktu acılar bitti diyorlardı nereden biliceklerdi ki yeni bir zalimin geliceğinden heryer yanıyordu muhammet onların kutarıcısı olmuştu kokusuz cengaverdi öyle güclüydü ki kimse onun bileğini bükemiyordu filistin hala iki yiğitine ağlıyordu artık olar için muhammet vardı israilliler komutanlarının canını alanın kim olduğunu biliyordular onuda yusuf ve yunus gibi öldürmek istiyorlardı muhammet çok yanlızdı filistinliler onu hiç yanlız bırakmıyorlardı bir gün muhammet yürürken bir ses duydu söyle diyordu ses ah anam vah anam beni bırakıp neye gittin anacığım diye ağıtlar yakıyordu muhammet sesin geldiği yere yol almıştı yürüdü çok geçmeden sesin geldiği yere vardı bir delikanlı anasının başının ucunda ağlamaya devam ediyordu muhamet yanına yaklaştı ne yapıcağını bilemedi yanına oturdu başın sağ olsun arkadaş sağol muhammet adın ney delikanlı adım ebubekir ya sizin muhammet tanıştığıma memnun oldum ebubekir bende muhammet kalk gidelim burdan ebubekir ya anam muhammet biz gidelim birilerini yollarız anan için ebubekir peki olur gidelim dedi muhammet ebubekiri alıp yola çıktılar muhammet ebubekire sordu sen buralımısın ebubekir evet muhammet yanlızmısın ebubekir bir anam vardı onuda kaybettim birde kardeşim var adı emin muhammet çok iyi biliyormusun benim kimsem yok bir anam vardı artık oda yok ebubekir neyde muhammet bir an sesiz kaldı sonra şöyle cevap verdi ben anamı kaybedeli çok oluyor ebubekir çok üzüldüm onlar konuşarak yola devam ediyorlardı durmadan yol aldıkları için dertleşmek iyi gelirdi ebubekir gittiğimiz yer çok uzunmu muhammet evet çok ebubekir ben eve gitsem muhammet yok dedi artık beraberiz kardeşinide alırız emini artık yanlız değilsiniz ebubekir emin engelli abi ben ona bakıyorum muhammet tamam onuda alırız neşe hemşire bakar kardeşine neden engelli oldu ebubekir mayına baştı ve bir bacağını kaybetti israililerin döşedikleri mayınlara başınca çok kötü oldu hiç konuşmaz hale gelmişti konuşmuyor ve dışarıya çıkmıyordu muhammet söyle cevap verdi gel size gidelim önce ebubekir olur muhammet evin uzakmı ebubekir yoo yakın tam şurda muhammet iyi o zaman çok geçmeden ebubekirin evine geldiler içeriden bir ses geldi abi senmi eldin annemi buldunmu ebubekir bu söz karşısında ne söyliceğini bilemedi muhammede baktı muhammet şöyle celap verdi bana bırak ben uygun bir dille anlatırım beraber içeiye girdiler emin hoşgeldiniz muhamet sağol canım abi anamızı getirmedinmi ebubekir gözyaşlarını tutamadı emin kötü bir şey olmuştu ama ne olduğunu abisi anlatıcaktı emin abisinin gözlerinin içine baktı ebubekir gözlerini kaçırıyor emin abi neden gözlerini benden kaçırıyorsun bana bak abi ne olur cevap ver artık fenalaştı muhammet hemen sakinleştirmeye başladı emin muhammede şöyle cevap verdi gözlerine derinden baktı öyle baktı ki muhammetin içi acıdı ebubekire baktı gözlerile ile anlat işareti yaptı ebubekir emin diye söze başladı anamız artık yok yaşamıyor emin bu söz karşısında dilini yutmuştu sanki ebubekir kardeşinin yanına oturdu şöyle cevap verdi bak kardeşim anamız öldü ve onun canını alanlar ise yaşıyor biz ise onların yaşamalarına izin vermiceğiz savaşıcağız israillilere karşı muhammet abin haklı benim anamıda aldılar benim elimden emin şok olmuştu konşamıyordu muhammet hadi kalkın gidiyoruz ebubekir emine yardımcı oldu kalktılar abi nere gidiyoruz ebubekir muhammet abin dedi ki gel bizim oraya bizimle kalın dedi bende kabul ettim hem bizim ev çok kötü yerde bizim için daha iyi olur emin peki abi sen nasıl istersen o olur muhammet ikisinide aldı yola çıktılar yol çok uzundu git git bitmezdi emin yorulmuştu biraz oturdular konuştular yine yola devam ettiler ebubekir muhammet abi sen kaç yaşındasın muhammet ben 25 yaşındayım ya sen ebubekir ben 21 kardeşimde 18 zaman çok geçmeden çadıra geldiler neşe hemşire emine baktı dedi ki bacağınız iyi yakında gezebilirsiniz

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.