9 Kasım 2013 Cumartesi

20.bölümü kitap filistin ağlıyor

ömer allahına dua ederken önder hadi kalk beraber gidelim sende gör ömer hemen yerinden kalktı önderle beraber cammi nin yolunu tutmuşlardı çok geçmeden vardılar bir de ne görsünler orası mahşer yerine dönmüş eser hemen ömerin ve önderin yanına koşarak abi cammi nin minayesini yıktılar ve 20 ölü 10 da yaralı var ne yapalım ömer biraz önce güzel haber almıştı onun hevesiyle gelmişti ve bu sefer de kütü haber almıştı senah ve sahra ömerin yanına geldiler biz yaralılara baktık birde siz bakın diye cevap verdiler ömer peki geliyorum birazdan hazıların siz hazırlar efendim ömer ve önder yaralıların yanına geçtiler eser de cammi nin önünde oturmuş kara kara düşünüyordu yanına sahra gelip oturdu bir veya iki saat öylece kaldılar sahra özülme gene yaparız gör bak bu sefer daha güzel olucak eser sahra nın yüzüne masum masum baktı ve şöyle cevap verdi sen nasıl böyle güclü olabiliyorsun sahra şöyle cevap verdi ben güclü olmasam dünya beni yutar ama güçlü olsam ben hayata karşı duymayı öğreniirim yani şöyle ben acı çekerek güçlendim olgunlaştım eğer zayıf olsaydım bu durumda omazdım herkezin gözünde kütü görünürdüm ama şimdi öylemi ben ve ablam babamızın bize yaptıklarının karşısında güclü olmaya çalıştık ve direndik bize enes komutan yardım etti ömer komutanımızın babası yani eser biliyorum ben onu tanıyorum eser ve sahra kunşurlarken ömer ve senah onların yanına geldiler ömer eser önderi gördünmü evet abi şu aşağıya gittiğini gördüm tamam hadi görüşürüz tamam abi ömer önderin olduğu yere gitmişti sonra ömer oturdu yere kalkmadı önder de yanına oturdu ömer şöyle dedi cammi yi baştan yeniliceğiz önder tamamı ne kadar yıksalar yıksınlar bizde bıkmadan usanmadan yapıcağız onlar ne kadar inatla yıkarsalar bizde o kadar inatla yapıcağız önder çok doğru söylüyorsun abi onlar konuşurken karlos komutanın askerleri etrafındakileri yinede rahat bırakmıyordu herkez çılık çılığaydılar herkez ağlıyor sızlıyordu duymaksızın adeta yürekleri kan ağlıyordu sultan hanım ömerin bu hallerini pek anlayamıyordu sanki onun anası olmadığını anlamışmıydı diye düşündü anlasa ne olurdu sultan hanım için çok zor olurdu ömerden başka kimsesi yoktu sultan hanımın içide kan ağlıyordu enes komutandan sonra ömeride kaybetse ne yapardı yanlız başına kalırdı ömeri kaybetmek ona çok zor gelirdi aylar yılar geçiyordu zaman su gibi akıp geçerken filistinliler iin daha da zorluklar başlamıştı açlık ve susuzluk başlamıştı senah ve sahra askerlere yiyecek ve su taşıyordu herkez açtı gücsüz kalmışlardı ve savaşın ortasında kalmışlardı ne geceleri vardı ne de gündüzleri vardı ömer her şehirden yardım istiyordu ama hiç yardım gelmiyordu bazen gelirdi ama yetmezdi en son çare istanbul geldi aklına orda pek çok tanıdığı vardı bir kan kardeşi vardı ali ydi adı onu aramıştı ve yardıma çağmıştı ali hiç duymadan üç veya döt kamıyon yardım yolatmıştı ömer o kadar mutlu olmuştu ki o mutluluk yüzünde okunuyordu ali ömeri çok seviyordu ömer ali ye çok yardım etmişti ali de ömer ye yardımcı oak çok istiyordu bu konuyu da duyunca çok mutlu oldu ve ömeri aradı kardeşim istediklerini yoladım eğer yardımım dokunduysa ne mutlu bana herzaman ararsan sağol kardeşim çok yardımcı oldun bile ali yok be kardeşim ne yardımı senin bana yaptığın yardımın yanında benimki yardım bile sayılmaz ömer olurmu öyle yardımın çok ali hadi kardeşim ben gene ararım seni belgim sana süpriz yaparım ömer gülümseyek peki kardeşim kendine iyi bak olur kardeş sende sultan ana ya selam söyle aleyküm selam kardeşim söylerim ömer telefonu kapatır kapatmaz bir an patlama sesi duruldu onların evlerinin yakınlarından gelmişti hemen koşmaya başladı önderide çağdı önder ne olduğunu anlamadan oda ömerle beraber koşmaya başladı ve neler oluyor abi ömer bizim evimizin önünde patlama sesi duruldu önder sultan ana yanlızdı evde abi koş daha hızlı koşalım ömer öyle hızlı koşuyordu ki gücü kalmamıştı ama genede koşmaya devam ediyordu çok geçmeden vardılar birde ne görsünler ev yanmış kül olmuş ömer delirmişti hemen koştu anasını aradı delicesine ama bulamıyordu herkeze sordu sorusturdu ama cevap veren yoktu daha da delirmeye başladı anm nerde ne oldu diye bağmaya başladı senah hemen koştu anan bizde ama çok kütü yaralı durumu çok ağır gelin benimle gidelim bir bakın sizde ömer durmadan hemen koştu senah da onun peşinden koşmaya başladı çok geçmeden vardılar ömer anasını görünce şok olmuştu heryeri yanmıştı ömer hemen istanbuldaki arkadaşlarını aradı anasının durumunu anlattı ve oraya gelebilirmi mümkünmü diye sordu arkadaşları biz geliriz diye cevap verdiler ömer bu habere çok mutlu oldu çok geçmeden bir haftada geldiler ve sultan hanıma baktılar durumu çok kütüydü ömere söylediler ömer anlamıştı zaten onuda kaybediyordu az zamanı kalmıştı ömer anasının yanından arılmıyordu hiç hep başında bekliyordu aylar yılar böyle geçti ve sultan hanımı kaybettiler ömer yıkıldı babasından sonra anasınıda kaybetti anasınıda babasının yanına gömdü ömer öyle ağlıyordu ki hıckıra hıckıra hakırıyordu karlos komutan ömerin acı çektiğini durunca içinin yağları eğiyordu onların yıkıldığını görünce keyfi yerine geliyordu ve daha da kütüleştğini görmek istiyordu parçalanmasını istiyordu yok olmalarını istiyordu önder ve eser de gelmişlerdi sultan hanımı kaybetiklerini durunca yıkılmıştılar ömeri yanlız bırakmamışlardı sahra da senah da ordadılar ve ömeri hiç yanlız bırakmadılar ömer tekrar yanlız kalmıştı böylece senah hiç yanlız bırkmıyordu ömeri her zaman her daka onunlardı ev yaptılar ömer önder ve eser üçü birlikte kalıyorlardı artık senah ve sahra hiç onları yanlız bırakmıyorlardı her işlerini görüyorlar ve bazende onlarla bberaberce sohbet ediyorlardı senah ömere bağlanmıştı ve çok alışmıştı ömerde senah ya çok alışmıştı ve senahla evlenmek istiyordu ama nasıl söyliceğini bilmiyordu

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.