25 Temmuz 2012 Çarşamba
23.KİTAP FİLİSTİN AĞLIYOR
talha iyi o zaman beraber gideriz siz nasıl isterseniz o olsun ertesi gün olmuştu hep beraber yola çıktılar ömer önder ve eser arkadaşlarını yolcu ettiler ve geri döndüler karlos komutan ise savaşa başlamıştı bile ömer komutanlık yapmaya hazrdı zaten tüm askerleri topladı ve filistin halkınıda topladı ve gerekenleri anlattı talimat verdi hazır olun dedi bir asker şöyle dedi ömer komutanım bizim çephanemiz yok ki hiç birşeymiz yok bile ömer ne varsa taş körek ne bulduysanız gerekirse getitiriz yeterki umutlarımızı yetirmiyelim karlos komutan bombalarını atmaya başlamıştı ömer eser yi korumak için önünden koşup yere yatırmıştı önder askerlere dikatli olmalarını istiyordu nasıl olucaktı ki hepsi aç susuzdular ne yapıcaklarını bilemediler ömer babasına söz vermişti burayı kurucaktı istanbuldan arkadaşları geri gelmişti ömer çok kızmıştı neden geldiniz talha beraber ölmeye geldik sinan ve tanerde öyle dediler ömer neden peki talha sen bizim can kardeşimişsiniz öyle değilmi yoksa ömer tabiki öyle ama talha aması ne ömer söylesene bu devlet bizimde devletimiz değilmi bu kardeşlerimiz bizimde kardeşlerimiz değilmi ömer elbette ama size birşey olursa af etmem kendimi talha saçmalama ne olur ömer biz beraberce yeniceğiz hatta öteki arkadaşlarında yolda geliyor bak seninle beraberiz sen git evini koyumaya al yengeyi de ömer hemen koşmaya başladı eve senah ya söyledi evden çıkma ne olursa olsun oldumu senah oldu çıkmam ömer ben gelirim arkadaşlarım geri dönmüş erak etme geliriz biz korkma senin yanına bir kaç kişi yolarım askerde yolarım oldumu sahra nerde burdamı evet içerde iyi çıkmayın evden senah sen beni düşünme ben başımın çaresine bakarım ömer çok dikatli ol peki ömer iyi ben gidiyorum o zaman oldumu oldu ömer gene arkadaşlarının yanına döndü karlos komutan şiddetle filistinlilere eziyet ediyordu ve zülümlerden zülüm ediyordu birtüylü kanlar dinmiyordu ne zaman dinicekti bu kan bu şiddet celal niyedi neden kıyıyorlardı bu canlara ne günahları vardı ki bu çocukların ömer allaha yalvarıcasına dua ederken bir asker şehit olmuştu önder koştu şehit olan askeri yerden kaldırdı kenaya çekmişti artık çok gecti allah rahmetine kavuşmuştu ömer çok üzülmüştü ağlıyordu bile kara kara düşünüyordu ben babama verdiğim sözü yerine getiremesem çok kütü olurum allahım sen yardım et bana aylar yılar geçerken filistin biraz daha gelişiyor bazı yerleride yıkılıyordu karlos komutan yok etmeye çalışırken ömerde yapmaya çalışıyorken böylece savaşta devam ediyordu bir yandanda ne yapacağını şaşırmıştı önder ve eser ömerin bu haline çok üzülüyordülar onlarıda dinlenmiyordu ömer hep kendi kendine düşünüp yapıyordu her şeyi her işi kendisi yapıyordu önder ve eser onu yanlız bırakımıyorlardı hiç bir zaman aslada bırakmıcaklardı karlos komutan öyle gurulanıyordu ki o kadar pişkindi ki ömer onun bu halini görünce deliye dönüyordü ve onun hakından gelmek istiyor ve babasının intikamını almak istiyordu allahtan hep bunu diliyordu hergün dua ediyordu anasınıda bulmak istiyordu filistin halkıda ömer den enes komutanın intikamını almasını istiyordu onun gibi korkusuz ve çesur olmasını istiyorlardı ömerde öyle olmaktaydı adeta babasının ikizi gibiydi ama birz daha fazla duygusaldı ve çok düşünceliydi önder de eser de hep onunlaydılar ömer nereye onlar oraya giderlerdi iki üç yıl geçmişti senah fenalaştı ve ömer onun yanın gitti sahra da ve çok geçmeden ömerin bir oğlu olmuştu adını ömür koymüştü onun ömürü uzun olmasını diliyordu allahtan oğlum ömür üm diye seviyordu ömür aynı ömer di ona benziyordu senah da oğlu nun ismini çok beğenmişti ömür ömerin dedesinin ismiydi dedesini çok severmiş oda babası gibi şehit olmuş ömer bir süre bebek kucağında öylece durmuştu kıpırdamadan öylece duruyordu ve önder in sesiyle kendine geldi önder abi koş cammiyi yıktılar ömer hemen koşmaya başladı eser ve talha orda kendinlerini cammi nin önüne siper etmişlerdi ömer koştu tüm israil askerlerini yaraladı ve kimisinide öldürdü cammi yi yeniden yapmak için çalıştılar hemende yaptılar israil askerleri çekilmekte buldular çareyi karlos komutan küpürmeye başlamıştı öyle hakırıyordu ki ne yapsada bu ömeri esir alsa diye söyleniyordu ve bulamıyordu bir türlü ama bir oğlu olduğunu öğrenmişti filistinlilerden biri ömer ye gelip şöyle dedi ömer komutanım karlos sizin oğlunuz olduğunu öğrenmiş dikatli olun lütfen ömer sen merak etme ederim ben dikatli siz kendinize dikat edin peki komutanım oluruz siz başımızda olursanız daha huzurlu oluruz ömer ben hep burdayım siz bırakmam öyle bir zaman gelir ki burası o kadar gelişir ki allahın izniyle öyle güzel olur ki hastaneler cammiler okullar olucak ben budayım bunlar olana kadar her ne olursa olsun ben burda olucam anlaştıkmı tamam komutanım anlaştık ömer yerinden kalkıp yollara düştü taki babasının mezarına kadar yürüdü ve mezara yaklaştı babacığım diye bildi başka kelime çıkmadı ağızından yutkundu yutkundu bir daha birşey çıkmadı ağızından bir süre ağlamaya başladı hıçkıra hıçkıra ağladı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.