27 Temmuz 2012 Cuma

24.BÖLÜMÜ KİTAP FİLİSTİN AĞLIYOR

babasına sığınmıştı ömer hiç babasına bu kadar yakın olmamıştı hiç bu kadar ağlamamıştı bile her daraldığında bura gelirdi bir tek babasının yanında rahat ediyordu saatlerce orada kalmıştı ve öyle içli ağlıyordu ki nefesi kesiliyordu herkez ömeri arıyormuş ama bulamıyordu önder ve eser babasının mezarının önünde buldular ömeri perişan halde bulmuşlardı ve başını babasının merarın ustune koymuş ve hala alamaklı sesle babasıyla dertleşiyordu önder ve eser ömer in yanına gittiler ömer önderi ve eseri görünce çok sevinmişti önder ve eser ömere hadi kalk gidiyoruz onlarda kalktı ayağa ömer de kalktı ve yola koyuldular çok geçmeden cammiye vardıla talha ömeri çok perişan halde buldu sordu neyin var kardeş ne oldu sana anlat nerdeydin önder babasının mezarına gitmiş orada bulduk ömer birşeyim yok merak etmeyin cammi nin durumu nedir sinan her şeyi bitti sayılır ömer iyi allaha şükür namaz vakti geldi eser sen ezan oku namaz kılalım hemen eser öyle güzel okuyordu ki filistinliler yusufun sesine benziyor dediler ömer yusuf kim halktan biri babanızın dostuydu onunla beraber şehit oldu ve oda ezan okuyordu bir de ebuzer vardı oda okuyordu herkezi şehit ettiler kılon komutan vardı önceleri onu öldürdüler ve bu sefer karlos geldi başımıza eziyet etmek için kılon nun krdeşimiş ömer oda gidicek merak etmeyin olurmu peki koutanım ezan bitti herkez namaz kıldılar ömer eve doğru yol almıştı eser önder ve talha dapeşinden gittiler sena ve sahra da onları merak etmişti çok geç kalmışlardı çok geçmeden vardılar eve senah ve sahra hemen koştular kapıyı açtılar ömer hiç konuşmuyordu senah ömer in susgun olduğunu görünce endişelendi hemen sordu ömer neyin var hiç birşeyim yok var nasıl yok anlatırsan rahatlarsın yok anlatılcak birşey iyi peki öyle olsun talha çok düşünceliydi kara kara düşünüyordu bir karar vermeliydi buraya pek çok yardım gerekiyordu istanbulda ki arkadaşlarından yardım isticekti buraya gelmelerini isticekti ömer ne derdi acaba diye bir kez daha düşündü sinanla ve tanerle konuşmalıydı bu konuyu bir daha karar vermeliydi böylece ömer den habersiz birşey yapmazdı önder ve eser de yardım eder hep beraberce yaparız diye düşünüyordu karlos her zaman ki gibi zülüm yapmaya devam etmekteydi nasıl birşeydi bu hayat nasıl bu kadar acımasız olurdu bu kadar çaresiz olurdu bir insan nasıl bir dünyadı bu çocukların gözleri önünde cinaretler kan tökmeler ağıt yakmalar niyedi hiç anlamıyordu hergün bir şehit verirlerdi önder talha nın yanına gelip oturdu abi ne düşünüyorsun böyle kara kara talha hiç öylesine düşünüyordum böşver zamanı gelince öğrenirsin önder neden şimdi söylesen ne olur yok şimdi olmaz ilk önce ömerle konuşmamız lazım neyi konuşucağız ki talha dur zamanı var iyi peki abi neyse gel ömer in yanına gidelim olmazmı talha olur eser nerde sinan taner onlar nerde önder bilmiyorum ömer in yanında olabiirler iyi bizde gideriz şimdi karlos komutan her yeri kana çevirmişti adeta her yer kımızıya boyanmıştı ömer karlosu görünce babasına yapılan eziyetler geliyordu onu görünce aklına babasının intikamı geliyordu ve burayı koyumaya söz vermişti babasına anasınıda bulucaktı aklı çok karışmıştı susgundu hep durgun halleri vardı senah ömürü aldı ömerin yanına gitti ve konuşmak istedi ömer oğlu ömürü aldı kucağına sımsıkı sarılmıtı canım oğlum ben seni hiç yanlız bırakmıcam asla hep beraber olucağız seninle annenle hiç arılmıcağız ancak ölüm arırır bizi ancak ölüm diyebilmişti senah içini çekerek içinden ah ömer sen ne kadar yüfka yüreklisin diyerek gülümsedi o kadar güzel sayılmıştı ki ömüre ömür de babasına şirinlik yaparak oynuyordu babasıyla sonra anasına verdi ömürü senah ömer neden bu kadar durgunsun anlatmıyorsunda neden ömer sizi tüm acılardan uzak tutmaya çalışıyorum bu acıları çileleri çekmenizi istemiyorum ömür de benim gibi acı çekmesin diye burayı kuyumaya çalışıyorum senah ah ömer biz seninle karar vermedikmi her acıya beraber göğüs geliceğimize söz vermedikmi ben gerekirse tınaklarımla kazırım toprağı gerekirse askerlere yiyecek su cephane taşıyım yeterki her zaman beraber olalım ömür de anasız babasız büyümez olurmu bak benimde annam babam yok senin de brbiriizi anlıyoruz ömer senah ın bu sözlerini taktir etmişti ve bu yüzden onu bu kadar seviyordu ömer senah ya güümsedi ve anlından öpmüştü sana inanıyorum ve seni bu yüzden çok seviyorum demişti senah ben hep senin yanındayım ne olursa olsun ne acı keder varsa beraber çekeriz ve beraber aşıcağız acıları kedeleri oldumu anlaştıkmı ömer anlaştık senah sana söz veriyorum ki oğlumuz ömür de bizi kaybetmicek her dertleri yeniceğiz seninle ben unutmayalım tamam unutucağız ömer sana söz veriyorum ki senin yanında arılmıcam ve bırakmıcam asla ve de asla oğlumuzu anasız bırakmam sende ananı bulucan bende bulucam

25 Temmuz 2012 Çarşamba

23.KİTAP FİLİSTİN AĞLIYOR

talha iyi o zaman beraber gideriz siz nasıl isterseniz o olsun ertesi gün olmuştu hep beraber yola çıktılar ömer önder ve eser arkadaşlarını yolcu ettiler ve geri döndüler karlos komutan ise savaşa başlamıştı bile ömer komutanlık yapmaya hazrdı zaten tüm askerleri topladı ve filistin halkınıda topladı ve gerekenleri anlattı talimat verdi hazır olun dedi bir asker şöyle dedi ömer komutanım bizim çephanemiz yok ki hiç birşeymiz yok bile ömer ne varsa taş körek ne bulduysanız gerekirse getitiriz yeterki umutlarımızı yetirmiyelim karlos komutan bombalarını atmaya başlamıştı ömer eser yi korumak için önünden koşup yere yatırmıştı önder askerlere dikatli olmalarını istiyordu nasıl olucaktı ki hepsi aç susuzdular ne yapıcaklarını bilemediler ömer babasına söz vermişti burayı kurucaktı istanbuldan arkadaşları geri gelmişti ömer çok kızmıştı neden geldiniz talha beraber ölmeye geldik sinan ve tanerde öyle dediler ömer neden peki talha sen bizim can kardeşimişsiniz öyle değilmi yoksa ömer tabiki öyle ama talha aması ne ömer söylesene bu devlet bizimde devletimiz değilmi bu kardeşlerimiz bizimde kardeşlerimiz değilmi ömer elbette ama size birşey olursa af etmem kendimi talha saçmalama ne olur ömer biz beraberce yeniceğiz hatta öteki arkadaşlarında yolda geliyor bak seninle beraberiz sen git evini koyumaya al yengeyi de ömer hemen koşmaya başladı eve senah ya söyledi evden çıkma ne olursa olsun oldumu senah oldu çıkmam ömer ben gelirim arkadaşlarım geri dönmüş erak etme geliriz biz korkma senin yanına bir kaç kişi yolarım askerde yolarım oldumu sahra nerde burdamı evet içerde iyi çıkmayın evden senah sen beni düşünme ben başımın çaresine bakarım ömer çok dikatli ol peki ömer iyi ben gidiyorum o zaman oldumu oldu ömer gene arkadaşlarının yanına döndü karlos komutan şiddetle filistinlilere eziyet ediyordu ve zülümlerden zülüm ediyordu birtüylü kanlar dinmiyordu ne zaman dinicekti bu kan bu şiddet celal niyedi neden kıyıyorlardı bu canlara ne günahları vardı ki bu çocukların ömer allaha yalvarıcasına dua ederken bir asker şehit olmuştu önder koştu şehit olan askeri yerden kaldırdı kenaya çekmişti artık çok gecti allah rahmetine kavuşmuştu ömer çok üzülmüştü ağlıyordu bile kara kara düşünüyordu ben babama verdiğim sözü yerine getiremesem çok kütü olurum allahım sen yardım et bana aylar yılar geçerken filistin biraz daha gelişiyor bazı yerleride yıkılıyordu karlos komutan yok etmeye çalışırken ömerde yapmaya çalışıyorken böylece savaşta devam ediyordu bir yandanda ne yapacağını şaşırmıştı önder ve eser ömerin bu haline çok üzülüyordülar onlarıda dinlenmiyordu ömer hep kendi kendine düşünüp yapıyordu her şeyi her işi kendisi yapıyordu önder ve eser onu yanlız bırakımıyorlardı hiç bir zaman aslada bırakmıcaklardı karlos komutan öyle gurulanıyordu ki o kadar pişkindi ki ömer onun bu halini görünce deliye dönüyordü ve onun hakından gelmek istiyor ve babasının intikamını almak istiyordu allahtan hep bunu diliyordu hergün dua ediyordu anasınıda bulmak istiyordu filistin halkıda ömer den enes komutanın intikamını almasını istiyordu onun gibi korkusuz ve çesur olmasını istiyorlardı ömerde öyle olmaktaydı adeta babasının ikizi gibiydi ama birz daha fazla duygusaldı ve çok düşünceliydi önder de eser de hep onunlaydılar ömer nereye onlar oraya giderlerdi iki üç yıl geçmişti senah fenalaştı ve ömer onun yanın gitti sahra da ve çok geçmeden ömerin bir oğlu olmuştu adını ömür koymüştü onun ömürü uzun olmasını diliyordu allahtan oğlum ömür üm diye seviyordu ömür aynı ömer di ona benziyordu senah da oğlu nun ismini çok beğenmişti ömür ömerin dedesinin ismiydi dedesini çok severmiş oda babası gibi şehit olmuş ömer bir süre bebek kucağında öylece durmuştu kıpırdamadan öylece duruyordu ve önder in sesiyle kendine geldi önder abi koş cammiyi yıktılar ömer hemen koşmaya başladı eser ve talha orda kendinlerini cammi nin önüne siper etmişlerdi ömer koştu tüm israil askerlerini yaraladı ve kimisinide öldürdü cammi yi yeniden yapmak için çalıştılar hemende yaptılar israil askerleri çekilmekte buldular çareyi karlos komutan küpürmeye başlamıştı öyle hakırıyordu ki ne yapsada bu ömeri esir alsa diye söyleniyordu ve bulamıyordu bir türlü ama bir oğlu olduğunu öğrenmişti filistinlilerden biri ömer ye gelip şöyle dedi ömer komutanım karlos sizin oğlunuz olduğunu öğrenmiş dikatli olun lütfen ömer sen merak etme ederim ben dikatli siz kendinize dikat edin peki komutanım oluruz siz başımızda olursanız daha huzurlu oluruz ömer ben hep burdayım siz bırakmam öyle bir zaman gelir ki burası o kadar gelişir ki allahın izniyle öyle güzel olur ki hastaneler cammiler okullar olucak ben budayım bunlar olana kadar her ne olursa olsun ben burda olucam anlaştıkmı tamam komutanım anlaştık ömer yerinden kalkıp yollara düştü taki babasının mezarına kadar yürüdü ve mezara yaklaştı babacığım diye bildi başka kelime çıkmadı ağızından yutkundu yutkundu bir daha birşey çıkmadı ağızından bir süre ağlamaya başladı hıçkıra hıçkıra ağladı

23 Temmuz 2012 Pazartesi

22.BÖÜMÜ KİTAP FİLİSTİN AĞLIYOR

ömer önder in avukat olduğunu bilmiyordu sordu önder tam bitirmişmi eser evet tabiki de ama yapmıyor nede peki bilmiyorum nedenini anlatmadı hiç ben de sormadım nedenini avukatlığı bıraktığına göre büyük birşey olmuş demek ki ömer haklısın karlos harlı bizde hazır olalım peki ömer komutanım bana komutan demene gerek yok biz kardeş gibiriz eser biliyorsun senle önder benim kardeşimsiniz önder kalkıp giderken ömer nereye hiç biraz dolaşim gelim eserde seninle gelsin yok gerek yok birşey olmaz senah da ömerin yanına geldi sahra da eser in yanına gitmişti önder gitmişti ömer ve senah konuşurken birkaç insan gelmişti ömer in arkadaşarımış gelenler istanbuldan gelmişlerdi ömer hemen kalkıp eve götürmüştü arkadaşlarını çok yorumuşlardı ömer bir süre bizde kalın öyle gidin olmaz dediler biz birşey vermeye gevdik ve de birşey söylemeye geldik gidiceğz ömer bu kadar yolu bunun içinmi geldiniz evet dediler birgün kalın o zaman peki dediler eser ve önder de geldiler ömer tanıştırdı herkezi önder ve eser benim kardeşim gibiler ve talha taner ve sinan da benim istanbuldaki arkadaşlarım çok menmun olduk efendim bizde öyle ömer ne söylceksiniz ne odu ve ne vericeksiniz talha söze başladı bir miktar erzak ve yatak çatır getirdik biraz ötede iki kamıyon var onları taşıyalım ömer ne söyliceğini bilemedi çok teşekür ederim size arkadaşlar size ne söyiceğmi şaşırdım talha birşey söylemene gerek yok zaten senin bize yaptıkların yeter de artar bile sen bunları düşünme ömer eee ne söyliceğniz talha evet bu seferde engüzel şeye geldik ömer şaşırmıştı güzel olan şey nedir bu sefer sinan söze karıştı bura bir hastane birde bir okul ve birde cammi yapılıcak ömer bu sefer daha da şaşırdı nasıl olucak ki bunlar sinan başbakanımız yaptırıcak inşalah taner söze karıştı biz arkadaşlarla bir miktar para topladık bir süre yeter önder ve eser de çok sevindier senah da çok sevindi ömer in adına karlos öyle sinirlenmişti ki burayı yakıp geçiyordu talha ve sinan her şeyi görünce savaş başlıcak ömer diye söylendiler ömer başlasında o karlosa hattini bildirim bende babamın intikamını alırım hemde filistin halkı biraz daha rahatlar başkası gelmeden bu filistin de savaş bitmez ve bitmicekte ömer haklısınız öyle ama bir daha zülüm görürler karlos olmazsa bir başkası olur gene evet birtürlü kutulmaz bu halk hep acı çekiyor ömer hepte dalgındı önder ve eser de ömer in bu haline çok üzülüyordu ne yapıcaklarını bilmiyorlardı ömer bu durumdan haberdardı ve önder ile eser kendi için üzüldüğünü biliyordu ama ne yapabilirdi ki kendiside bunalıyordu ve sitres altındaydı karlos filistinlilerin başındaydı onları rahat bırakmıyordu ezan okuyan hocaları sıkıştıyor ezan okumasınlar diye tehtit ediyor ömer bunların hepsine şahit oluyordu bir defa eseride tettit ettiğini görmüştü ama esere söylememişti bunu senah fenalaşmıştı sahra hemen koştu ömere söyledi ömer hemen koşmaya başladı derin derin nefes aldı eve yetişti ve senah ya baktı be ağrı kesicisi verdi senah ın neyi olduğunu ebüyücekti bilmiyordu ki senah ın yüzüne derin derin baktı senah da anlamıştı ömer in ne düşündüğünü ömere derin derin baktı her şeyi beraber aşarız demek istiyordu bakışlarıyla ömer de ona aynısını söylemişti ve çocuğumuzu da beraber büyütelim diyordu senah karlos komutan tüm bebekeri doğmadan oldüyordu anasıla beraber ömer bunu saklaması lazımdı şimdilik öğrenmemeleri lazımdı bebek doğana kadar ertesi gün talha sinan e taner yola çıkmışlardı ömer önder ve eser yolcu etmiştilerdi veda ettiler ve talha ömer kendine dikat et diye sölendi onlar gittiler ömer önder ve eser dönerken birde ne görsünler ömer arkadaşlarının bindği arabanın önünü kestiler askerer yolcuları esir aldılar ömer hemen koştu önder ve eser de koştu arkadaşlarnı kutardılar ve eve gittiler talha ömer bir daha hayatımızı kurtardın çok teşekür kardeşim sana ömer size birşey olursa kendimi af etmem asla yarın beraber gidiyoruz önder ve eser de gelir beraberce yolcu ederiz sizi talha size çok teşekür ederim ömer ne demek arkadaşım yarn beraber gideriz

20 Temmuz 2012 Cuma

21.BÖLÜMÜ KİTAP FİLİSTİN AĞLIYOR

acaba senah da istermiydi ömer kara kara düşünürken senah geldi ömerin yanına oturdu ve ağlamaya başladı senah yı böyle görünce hemen sormak istedi ne oldu neden ağlıyorsun senah anam babam beni ve kız kardeşimi bırakıp kaçmışlar burdan daha fazla dayanamıyorlarmış neden sizi bıraktılar ki senah bizi sevmiyorlardı hiç zaten sanki gerçek evlatları değimişsiz gibi davranıyorlardı bize belkim de öyledir gidip evi araştırıcam ömer dur bende gelim seninle senah peki gel ömerle senah kalktılar hemen eve gittiler senah heryeri tağtıyordu odaları dolapları ve pek çok belgeler bulmuştu ömer hepsine tek tek bakmıştı ve senah ın yüzüne baktı ne söyliceğini bilememişti çünkü senah bilmişti onların gerçek anası ve babası olmadıklarını senah ömere baktı ne öğrendin söyle bana lütfen ömer sen farkındamışın zaten onlar sizin gerçek aileniz değilmiş üzgünüm söylemek zorundayım ama bırak artık ağlamayı lütfen senah ben çok yanlız kaldım şimdi kız kardeşimde yoo o yanlız değil ömer neden yanlız değil ki senah sahra ile eser evlenceker birbirlerini seviyorlar ömer bende seni seviyorum benimle evlenimisin hep beraber savaşırız her acıya beraber göğuş geliriz tüm sıkıntıları beraber aşarız ne dersin senah biraz çekinmişti ama oda ömeri seviyordu bir süre susgunluğunu kolanmıştı ve evet demişti varım seninle herşeye acıya da kedere de varım ömer bunu duyunca kendine gelmişti aylar yılar geçmişti ömer eser senah sahra evlenmişlerdi öyle düğünmüş neymiş hepsi hikayedi onlar için nikahı kırmışlardı sadece eğlenceye ne gerek var demişlerdi filistin halkı acı çekerken onlar eğlencekmiydi senah ve ömer ev geçtiler ama karlos komutan rahat durmuyordu her zaman zülüm etmeye devam ediyordu ömer farkındaydı herşeyden haberi vardı senah da anlıyordu ömere de beli etmiyordu eser ile önder cammi nin yıkılan minayesini yapıyordu sahra da senah ın yanına gitmişti ve onunla sohbet ederken ömerle eser geldi yüzleri pek iyi görünmüyordu senah ve sahra sordu neyiniz var ne oldu anlatın ney anlatalım ne öğrenmek istiyorsunuz ne olduğunu anlatın hiç birşey olmadı senah ömerin gözlerine derin derin baktı sanki vardı birşeyler sahra anladı ne olduğunu önder de herşeyi anlatmıştı sizin ananız ve babanız giderken vurmuşlar israil askerleri senah ve sahra deliye döndüler ve hemen evden çıkıp gitiler ömerle eser vede önder onların peşlerinden fırlayıp çıktılar koşmaya başladılar ve yetiştiler ömer senah ya ve sahra ya sakin olun ilk önce ya ömer onlar bizim anamız ve babamız değilse bile onlar bizi yetiştirdi ve büyütüler gerçek anamızı ve babamızı da buluruz birgün ama bunlar bize baktılar ve kuyudular ömer çok üzgündü önder ve eserde çok üzgündülerdi ama ne çare bu allahın bir taktiridi ama israil askererinde yaptıkları zülümdü katliyamdı birgün geçti cezaneleri kaldırdılar çok geçmeden askerler gene geldi ömer senahla sahra yı yoladı ömer önder ve eser kaldılar karlos komutan da geldi söyle baktı vay vay üçlü de burdamış ömer bu söze çok sinirlenmişti birşey demeden karlos devam etti ömer bey de burdamış demek enes komutanın oğlu sensi ömer ne o beğenmedinmi karlos ben daha başka birini bekliyordum babasının intikamını alır diyordum ömer fıtrdı kendini tutamıyordu artık askerlere saldırmaya başladı bir kaçını öldürmüşlerdi karlos komutan korkmaya başamıştı askerlerine emir verdi hadi gidiyoruz ömer arkasından bağıyordu senin canını ben alıcam zamanı gelince duydunmu öyle yalvarıcan ki sen beni öldür diye yalvarcan bana ben ise acımıcam sana babama yaptıklarını bende sana yapıcam karlos komutan yapta görelim kahkaha atarak güldü ömer gül gül sen nereye kadar gülüceksin böylece filstinliler bir daha korkmaya başadı ömer korkmayın sakın bu sefer bu iş biticek anladınızmı beni herkez ömere baktılar anladık ömer komutan ömer bundan sonra bir sıkıntınız varsa bana geliyorsunuz anlaşıldımı anlaşıldı komutanım ne olursa olsun bana gelin peki koutanım hadi dağlın siz önder eser hadi bizde gidiyoruz kızlar evde yanlız peki abi gidelim ömer öndere sordu senin anan baban nerde istanbula gittiler abi neden burda duymak istemediler benimde gelmemi istedilerde gitmedim birgün bu zülüm bitse ben sen eser ve yengemler gideriz ömer tabikide gideriz oraya taşınırız evet çok güzel olur eser bencede burada yeni insanlar yeleşir evlerini yeniden yaparlar dahada gelişir cammileri daha çok olur imamları olur okulları hastaneeri olur inşalah diye lafa karıştı ömer hepsi olucak inşalah eser çoluk çucuğada karışırız iş kurayız beraber ömer dokturluğu okur bitirir bende imamlık yaparım önder de avukatlığı ne güzelde olur ya

19 Temmuz 2012 Perşembe

20.BÖLÜMÜ KİTAP FİLİSTİN ALIYOR

ömer allahına dua ederken önder hadi kalk beraber gidelim sende gör ömer hemen yerinden kalktı önderle beraber cammi nin yolunu tutmuşlardı çok geçmeden vardılar bir de ne görsünler orası mahşer yerine dönmüş eser hemen ömerin ve önderin yanına koşarak abi cammi nin minayesini yıktılar ve 20 ölü 10 da yaralı var ne yapalım ömer biraz önce güzel haber almıştı onun hevesiyle gelmişti ve bu sefer de kütü haber almıştı senah ve sahra ömerin yanına geldiler biz yaralılara baktık birde siz bakın diye cevap verdiler ömer peki geliyorum birazdan hazıların siz hazırlar efendim ömer ve önder yaralıların yanına geçtiler eser de cammi nin önünde oturmuş kara kara düşünüyordu yanına sahra gelip oturdu bir veya iki saat öylece kaldılar sahra özülme gene yaparız gör bak bu sefer daha güzel olucak eser sahra nın yüzüne masum masum baktı ve şöyle cevap verdi sen nasıl böyle güclü olabiliyorsun sahra şöyle cevap verdi ben güclü olmasam dünya beni yutar ama güçlü olsam ben hayata karşı duymayı öğreniirim yani şöyle ben acı çekerek güçlendim olgunlaştım eğer zayıf olsaydım bu durumda omazdım herkezin gözünde kütü görünürdüm ama şimdi öylemi ben ve ablam babamızın bize yaptıklarının karşısında güclü olmaya çalıştık ve direndik bize enes komutan yardım etti ömer komutanımızın babası yani eser biliyorum ben onu tanıyorum eser ve sahra kunşurlarken ömer ve senah onların yanına geldiler ömer eser önderi gördünmü evet abi şu aşağıya gittiğini gördüm tamam hadi görüşürüz tamam abi ömer önderin olduğu yere gitmişti sonra ömer oturdu yere kalkmadı önder de yanına oturdu ömer şöyle dedi cammi yi baştan yeniliceğiz önder tamamı ne kadar yıksalar yıksınlar bizde bıkmadan usanmadan yapıcağız onlar ne kadar inatla yıkarsalar bizde o kadar inatla yapıcağız önder çok doğru söylüyorsun abi onlar konuşurken karlos komutanın askerleri etrafındakileri yinede rahat bırakmıyordu herkez çılık çılığaydılar herkez ağlıyor sızlıyordu duymaksızın adeta yürekleri kan ağlıyordu sultan hanım ömerin bu hallerini pek anlayamıyordu sanki onun anası olmadığını anlamışmıydı diye düşündü anlasa ne olurdu sultan hanım için çok zor olurdu ömerden başka kimsesi yoktu sultan hanımın içide kan ağlıyordu enes komutandan sonra ömeride kaybetse ne yapardı yanlız başına kalırdı ömeri kaybetmek ona çok zor gelirdi aylar yılar geçiyordu zaman su gibi akıp geçerken filistinliler iin daha da zorluklar başlamıştı açlık ve susuzluk başlamıştı senah ve sahra askerlere yiyecek ve su taşıyordu herkez açtı gücsüz kalmışlardı ve savaşın ortasında kalmışlardı ne geceleri vardı ne de gündüzleri vardı ömer her şehirden yardım istiyordu ama hiç yardım gelmiyordu bazen gelirdi ama yetmezdi en son çare istanbul geldi aklına orda pek çok tanıdığı vardı bir kan kardeşi vardı ali ydi adı onu aramıştı ve yardıma çağmıştı ali hiç duymadan üç veya döt kamıyon yardım yolatmıştı ömer o kadar mutlu olmuştu ki o mutluluk yüzünde okunuyordu ali ömeri çok seviyordu ömer ali ye çok yardım etmişti ali de ömer ye yardımcı oak çok istiyordu bu konuyu da duyunca çok mutlu oldu ve ömeri aradı kardeşim istediklerini yoladım eğer yardımım dokunduysa ne mutlu bana herzaman ararsan sağol kardeşim çok yardımcı oldun bile ali yok be kardeşim ne yardımı senin bana yaptığın yardımın yanında benimki yardım bile sayılmaz ömer olurmu öyle yardımın çok ali hadi kardeşim ben gene ararım seni belgim sana süpriz yaparım ömer gülümseyek peki kardeşim kendine iyi bak olur kardeş sende sultan ana ya selam söyle aleyküm selam kardeşim söylerim ömer telefonu kapatır kapatmaz bir an patlama sesi duruldu onların evlerinin yakınlarından gelmişti hemen koşmaya başladı önderide çağdı önder ne olduğunu anlamadan oda ömerle beraber koşmaya başladı ve neler oluyor abi ömer bizim evimizin önünde patlama sesi duruldu önder sultan ana yanlızdı evde abi koş daha hızlı koşalım ömer öyle hızlı koşuyordu ki gücü kalmamıştı ama genede koşmaya devam ediyordu çok geçmeden vardılar birde ne görsünler ev yanmış kül olmuş ömer delirmişti hemen koştu anasını aradı delicesine ama bulamıyordu herkeze sordu sorusturdu ama cevap veren yoktu daha da delirmeye başladı anm nerde ne oldu diye bağmaya başladı senah hemen koştu anan bizde ama çok kütü yaralı durumu çok ağır gelin benimle gidelim bir bakın sizde ömer durmadan hemen koştu senah da onun peşinden koşmaya başladı çok geçmeden vardılar ömer anasını görünce şok olmuştu heryeri yanmıştı ömer hemen istanbuldaki arkadaşlarını aradı anasının durumunu anlattı ve oraya gelebilirmi mümkünmü diye sordu arkadaşları biz geliriz diye cevap verdiler ömer bu habere çok mutlu oldu çok geçmeden bir haftada geldiler ve sultan hanıma baktılar durumu çok kütüydü ömere söylediler ömer anlamıştı zaten onuda kaybediyordu az zamanı kalmıştı ömer anasının yanından arılmıyordu hiç hep başında bekliyordu aylar yılar böyle geçti ve sultan hanımı kaybettiler ömer yıkıldı babasından sonra anasınıda kaybetti anasınıda babasının yanına gömdü ömer öyle ağlıyordu ki hıckıra hıckıra hakırıyordu karlos komutan ömerin acı çektiğini durunca içinin yağları eğiyordu onların yıkıldığını görünce keyfi yerine geliyordu ve daha da kütüleştğini görmek istiyordu parçalanmasını istiyordu yok olmalarını istiyordu önder ve eser de gelmişlerdi sultan hanımı kaybetiklerini durunca yıkılmıştılar ömeri yanlız bırakmamışlardı sahra da senah da ordadılar ve ömeri hiç yanlız bırakmadılar ömer tekrar yanlız kalmıştı böylece senah hiç yanlız bırkmıyordu ömeri her zaman her daka onunlardı ev yaptılar ömer önder ve eser üçü birlikte kalıyorlardı artık senah ve sahra hiç onları yanlız bırakmıyorlardı her işlerini görüyorlar ve bazende onlarla bberaberce sohbet ediyorlardı senah ömere bağlanmıştı ve çok alışmıştı ömerde senah ya çok alışmıştı ve senahla evlenmek istiyordu ama nasıl söyliceğini bilmiyordu

18 Temmuz 2012 Çarşamba

19.BÖLÜMÜ KİTAP FİLİSTİN AĞLIYOR

sultan hanım çok şaşırmıştı hasret hanım birden bire ağlamaya başladı hıçkıra hıçkıra ağlıyordu sultan hanım nedenini sordu hasret hanım cevap veremedi bu soruya çok dalgındı sultan hanım bir kez daha sordu hasret hanım neden ağlıyorsun ne oldu hiç yok birşey var birşey anlat sıkıntını anlatmasan rahatlayamasın benim oğlum da ömer bey oğlum gibiydi oda beni öyle severdi ki anlatamam size sultan hanım bilirim ben anlarım tabiki sever anasını ömer sizide çok seviyor hep burda kalsın diyor hasret hanımla sultan hanım konuşurlarken israril askeleri geldi kapırı kırıp içeriye girmişlerdi evi başlarına yıkmışlardı sultan hanım askerlere saldırıyor bağıyor çağıyordu hasret hanım da sultan hanımı kuyumaya çalışırken askelerden biri onu vurmuştu üç ve dört kusunla vurmuştular sultan han delirmiş gibiydi alahtan korkunuz yokmu sizin israil askerleri kahkaha atarak sultan hanımı tekmelemeye başladı ömer bunu duyunca tüm güçüyle koşmaya başlamıştı öyle koşuyordu ki gözü hiç birşeyi görmüyordu acı çektiği halde bile aklında sadece anası vardı o kadar hırslı koşuşu vardı ki herkez ona bakım ne olduunu anlamak için onun arkasından koşuyorlardı ne olduğunu anlayamıyorlardı tüm güçüyle koşmaya devam ediyor vede ağlıyordu anamıda kaybetsem ne yaparım ben diye düşünüyordu kendi kendine çok geçmeden eve vardı birde ne görsun anası yerde yatıyor israil askeleride başında bekliyor tüm güçüyle askeri itti ve arkasından vurup öldürdü bir kaını anasına yaklaştı ve kaldırdı sonra hasret hanıma koştu o hayatını kaybetmişti bile gözleri açıktı ömer ellerile gözlerini kapattı ve yerden kaldırdı yatağına yatırdı anasına bakmaya başladı yaralarını sardı ve akleride hepsini öldürmüştü birini sağ bırakmıştı karlos komutanına haberdar etmesi için o kadar sinirlidi ki öfkesinden nerdese askeri parçalıcaktı ama onun sağ kalması gerekiyordu karlos komutana bir ders vermek için onu serbes bırakmıştı asker hemen koştu ömerin dediklerini birbir anlatı asker anlatırken karlos komutan delirmişti bu filistini yok etmek öyle çok istiyordu ki öyle öfkelenmişti ki heryeri yakıp yıkıp geçiyordu karlos komutan enes komutanın söylediklerini düşündü birinin çıkıp geleceğini ve onun başına bela olucağını ve kendisinin birde filistinlilerin intikamını alıcağını kanlarının yerde kalmıcağını birbir saymıştı karlos bu kişinin o kişi olduğunu düşündü enes komutan sanki biliyordu birinin çıkıp geleceğini içine doğmuştu ama karlos komutan anlamamıştı öyle öfkeliydi ki öyle canidi ki filistinli hakına nefreti çok büyüktü onun kardeşinide öldürmüşlerdi kılon karlos komutandan aşağıda kalmıyordu oda az çektirmemişti filistin halkına ço eziyet çektirmişlerdi pek çok kan tökmüştü heryer cesetlerle dolmuştu ve ağıtlar hiç susmuyordu anaların feratları hiç dinmek bilmiyordu filistin adeta kan gölüne dönmüştü bugüne kadar halada öyleydi ömer daha fazla dayanamamıştı başını alıp gitmişti koşuyordu delicesine duymaksızın koşuyordu nere gidiceğini dahi düşünmüyordu bile araklayı onu nere götürürse ora sürükleniyordu sanki öyle delice koşuyordu ki ağlaya ağlaya koşuyordu ayakları onu babasına götüyordu çok yanlızdı babasına koşuyordu dertleşmeye çok ihtiraçı vardı yorulmadan usanmadan koşuyordu çok geçmeden varmıştı babasına öyle alıyordu ki yüreği dağlanıyordu sanki babasıyla konuşuyordu vede çocuk gibi ağlıyordu başını iki elinin arasına almış öylece alıyordu ve bir süre öyle sürmüştü sonra babasına dün gece filistin için şiir yazmıştı onu okumaya karar vermişti Filistin Yalan dünya filistine kıydılar baba Neden acaba ama kimin umrunda O kadar islam devleti varki Hepsi destek verse ne olur be sanki Dediklerinde inan ki cesaret etseler Bile yıkamazlar baba Benim canımı alsınlar Çocuklara bari kıymasınlar Ne yaptılar size acımasızlar yavrular Küçük cana nasıl kıydılar Al işte bugün yine on ölü Yarın bir tane daha böyle gider günler Artık yeter be yeter Cansız bedenler kan içinde her yer Ezan yerine filistinde kurşun sesler Bunlar yüreğimi heceler İçimi dinlersen yetmez ki kelimeler Yıkıldı camii minareler Kayboldu dua eden bedenler Yetim kaldı yeni doğan bebekler Yeter artık be yeter hiçmi yüreğiniz yok hiçmi acımanız yok insan değilmisiniz caniler sizin gibilerin Allah iman versin İşte ağlıyorum bu gece yatamadım nerde hani nerde bizim kardeşliğimiz hey müslüm halkı hey müslüman ülkeler nerde sizin müslümanlığınız buna daha ne kadar daha ne kadar göz yumacağız daha ne kadar ölecek gözlerimizin önünde ne kadar ha ne kadar..! Allah Hepinizin Yar ve Yardımcısı Olsun..! YUNUS EMRE o kadar güzel okuyordu ki anlatılmazdı sesi o kadar yanıktı ki o kadar içten okuyordu ki hem okuyor hem de ağlıyordu yüreğini söküyorlardı sanki öyle yanlızdı ki babasını kazandığı gibi kaybetmişti sultan anasıda öz anası değimiş onu da daha sonra öğrenmişti babasına kızmıyordu ama anasını bulsaydı onun için çok iyi olucaktı gözleri ağlamaktan kan torpasına dönmüştü önder oradan geçiyordu birden ora gitmek geldi içinden bir an ömeri gördü hıçkıra hıçkıra ağladığını duydu ve koşmaya başladı ne oldu abi bu halin ne sana ne oldu anlat abi lütfen ömer önderin yüzüne baktı öyle baktı ki içi kan alıyordu sultan hanım benim anam değilmiş diyebildi önder bu sözü duyar duymaz dilini yutmuş gibiydi ne söyliceğini şaşırmıştı bu söz karşısında ne söyleyebilirdi ki ömer o kadar kütüydü ki önder bile şaş kalmıştı ömeri bu halde görünce elinden de hiç birşey gelmiyordu ömer ah önder babamı kaybettim anamıda kaybetmişim haberim yokmuş ak kardeşim ben hem yetimişim hemde öksüzmüşüm böyle deme be abi ne olur topla kendini ömer toplamakmı benim kendime hayırım dokunsaydı filistin halkına hayırım olurdu önder dokunmadığınımı zanediyorsun baksana sen geldiğinden beri nasıl burası hiç bakmıyormusun etrafına dön bir bak etrafına enes komutanın yerini aldın yani babanın onun izinde gidiyorsun abi kalk gidelim hadi bak enes komutan yaşasaydı böyle küçsüz insanlarıla uğraşmazdı güçlü olun derdi hep güçlü insanları isterdi etrafında anlıyormusun sende onun oğlusun onun yerinde olmalısın onun gibi korkusuz cesur olmalısın anladınmı ömer komutan hem belkim annende ölemiştir yaşıyorsa bulursun hadi kalk gidelim burdan ömerin hiç hali yoktu yerinden kalkmaya mecali yoktu bile önder kollarından tutup kaldırdı öylece yürüdüler hem konuşup hemde yürüyorlardı eve geldiler sultan hanım ömeri böyle görünce hemen yanına koştu ne oldu olum bu halin ne ne oldu anatın önder hiç sultan ana yorgun o kadar biraz dinlese geçer kendine gelir birşeyi kalmaz ömer öndere cammi ne alemde önder abi sen cammi yi merak etme orda eser var o başında bende giderim birazdan sen dinlen biraz sen bize lazımsın olurmu abi peki önder bakarız hadi sen git bak ne alemdeler onlar tamam kalkıyorum şimdi istediin varmı yok sağol iyi hadi ben gidiyorum sultan ana ömere iyi bak olurmu bakarım tabiki oğluma bakmamı ben önder sultan hanımın bu sözü karşısında çok şaşkındı gerçek oğlu gibi seviyordu ömeri nasıl olurdu ki bu ömere bebekliğinden berimi bakıyordu acaba diye düşünüyordu kara kara bir süre öyle düşündü çok geçmeden cammi ye vardı eseri gördü eser önder abi ömer abi nerde o evde dinleniyor biraz ne odu ki uzun hikaye kendisi anlatır zamanı geldiğinde peki abi önder cammi ne alemde çok iyi gidiyor bir odayı bitirdik duvaarını ödük artık namaz kılabiliriz önder bu habere çok sevinmişti bu haber çok iyi gelmişti ömerede söylemeliydi önder esere ben gidip bu güzel haberi ömee söylim tamam abi önder koşmaya başladı çok geçmeden eve vardı ömer önderi görünce çok şaşırdı daha gitmedinmi sen gittim geldim sanada güzel haberler getirdim ömer neymiş o güzel haberler önder cammi nin bir odasının duvarlarını örmüşler ve artık namaz kılabiliriz eser böyle dedi ömer içini öyle cektiki ohhhhhhh dedi allahıma binlerce şükür başarabildik daha da başarabilicem allahım sana söz veriyorum

17 Temmuz 2012 Salı