hergün ağlayan gözlerden gelen yaşlar bir deyra olmaktaydı dağlaran yüreklerse o gözyaşlarla söneylerdi derinliğe saklanırlardı her engellinin gözyaşları akardı vede devamlı durmadan akmaktaydı o benim ağlayan gözlerimdi gözlerimde derinlik vardı gözbebeklerim ağlıyor kalbinin derinliğide bir başkaydı kalbim çok atıyordu
hayatım çok deyinlikteydi düşüncelerim çok derindi bazen ağlar bazen gülerdim oda içindendi benim dünyam içimde saklı ve onu hep içimde saklıyacam hayatım dünyam benimle beraber içimde saklı olucak ağlayan gözler çok derin derin bakardı
11 Mart 2011 Cuma
şiir ayaklarım
ben küçük bir kızken hep düşünürdüm ben neden diyer çocuklar gibi değildim birgün annem ve babam beni parka götürmüştü ve bana bir balon almıştılar ben terkelekli sandaliyedeydim ayaklarımın üzerinde yürümüyordum etrafmda ki çocuklar annelerinin ellerini tutarken koşayken ben ise terkelekli sandaliyedeydim elimde birtane
balon vardı ben özgür değildim ayaklarım sanki yoktu elimdeki balonsa benim yüzumden özgür değildi kimbilir onun ipini bıraksam nereye uzardı annem o balonu ben biraz olsun mutlu olim diye almıştı ama hiçte mutlu olamazdım ki ben balonu özgür birakıcaktım ve başka gönüle merhem olması için birgün yine parka gelmiştik elimdeki
balonun ipini bıraktım ve gökyüzüne kadar uçtu uçtu bulutların arasında kayboldu ben ağlamaya başladım gözyaşlarım yanaklarıma kadar süzülmüştü annem elimdeki balonu kaçırdım diye üzüldüğümü zanetmişti birtane daha alırım diyordu ama ben hiç dinlemeden hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam ediyordum kimse benim neler çektiğimi anlamamıştı
bir an hakırmak gelmişti içimden artık ayaklayımı istiyordum engellimiydim ben yoksa engelli ne demek hiç duymamıştım engelli bir yaralı güveçin gibimiydi hani bir güveçin kanatından yara alır ya uçamaz işte bende öyleydim ben ise kanatlarımdan değil ayaklarımdan almıştım yara benim yaram daha da büyüktü hiç kapamayan bir
yaradı hiç bir zaman yürüyemicektim anlamıştım ben artık bir engelliydim yüreğimde bir utgu kalaçaktı ateş topu gibiydi yüreğim gözlerim ise denizdi artık içime saklanıcaktım kendi denizimde boğulucaktım ve de kendi içimde yaşamaya başlamaya çalışıcakım derinlikler acılar düşünceler artık benimdi ayaklarım geriye gelmicesine yok olmuştular artık benim değildi onlar artık geri alamam onları içime yaşlayacam
balon vardı ben özgür değildim ayaklarım sanki yoktu elimdeki balonsa benim yüzumden özgür değildi kimbilir onun ipini bıraksam nereye uzardı annem o balonu ben biraz olsun mutlu olim diye almıştı ama hiçte mutlu olamazdım ki ben balonu özgür birakıcaktım ve başka gönüle merhem olması için birgün yine parka gelmiştik elimdeki
balonun ipini bıraktım ve gökyüzüne kadar uçtu uçtu bulutların arasında kayboldu ben ağlamaya başladım gözyaşlarım yanaklarıma kadar süzülmüştü annem elimdeki balonu kaçırdım diye üzüldüğümü zanetmişti birtane daha alırım diyordu ama ben hiç dinlemeden hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam ediyordum kimse benim neler çektiğimi anlamamıştı
bir an hakırmak gelmişti içimden artık ayaklayımı istiyordum engellimiydim ben yoksa engelli ne demek hiç duymamıştım engelli bir yaralı güveçin gibimiydi hani bir güveçin kanatından yara alır ya uçamaz işte bende öyleydim ben ise kanatlarımdan değil ayaklarımdan almıştım yara benim yaram daha da büyüktü hiç kapamayan bir
yaradı hiç bir zaman yürüyemicektim anlamıştım ben artık bir engelliydim yüreğimde bir utgu kalaçaktı ateş topu gibiydi yüreğim gözlerim ise denizdi artık içime saklanıcaktım kendi denizimde boğulucaktım ve de kendi içimde yaşamaya başlamaya çalışıcakım derinlikler acılar düşünceler artık benimdi ayaklarım geriye gelmicesine yok olmuştular artık benim değildi onlar artık geri alamam onları içime yaşlayacam
10 Mart 2011 Perşembe
9 Mart 2011 Çarşamba
7 Mart 2011 Pazartesi
yağmur damlasının hikayesi
bugün hava çok rüzgarlıydı yağmur havası vardı rüzgar deli deli esercesine esiyordu gökyüzü kararmışcasına hüzünlü bir hava verilmişti sanki bulutlar bir kenara toplanmıtılar bulutların arasında yağmur damlaları saklıydı dile gelip konuşmuşlardı en ufak damla ben şimdi inicem gükyüzüne ne olur öteki damlalar olmaz zamanımız var diye cevap verilmişti biraz zaman geçince ufak damlacık yeryüzüne inmeye hazırlanırdı bulutların dışına geçti birden bire indi toprağa onun sayesinde yağmur erken yağmıştı
2 Mart 2011 Çarşamba
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



