olur hanım geç kalmam ben lara ya bir hediye alıcam ne alim hanım çok iyi olur bey bizim kızımız resim yapıyor ona göre birşey al olur hanım hadi ben çıktım oldu ben de akşama lara nın sevdiği yemekleri yapmaya çalişim çok sevinir inşalah inşalah hanım üzülme peki bey hadi geç gelme oldu lale kızım efendim anne gel kızım akşama hazırlık yapıcam bana yardım et lara yıda salona indir televiziyon izlesin olur anne ama lara bilgisayarın başında olsun bilgisayarı leptop değilmi evet iyi ya onuda getirsin babam kızar yooo kızmaz baban akşam lara ya hediye alıcak hediyemi anne evet kızım öyle bakalım beğencekmi ne alıcak ki bilmiyoum ama ben lara nın resim yaptığını söyledim iyi etmişin anneciğim ben gidim lara yı salona indirim tamam kızım lara cığım efendim abla cığım hadi bilgisayarını al salona iniyoruz ama abla annemle babam ne der hiç hem bu akşam sana süprizimiz var anlamadım ne süprizi akşam anlarsın hadi gidelim peki abla iyi gidelim anne biz geldik ooo benim güzel kızım gelmişkızım sen ağladınmı kıyamam sana abla hadi salona gidelim peki canım anne lara yı bırakim geliyorum peki kızım sen git lara nın yanında kal birazan gelirim lara sen burda otur ben anneme yemekte yardım edim peki abla ben resim yapıcam tamam canım yap çok güzel yap sen ressam olucan benmi evet neden olmazmısın bilmem babamlar ne der çok kızalar yooo öyle düşünme öyle ama abla neyse zamanla olur ben gidim anneme yardım edeceğim tamam abla anne neden ağlıyorsun hiç kızım anne söyle hadi lara eşkisi gibi değil neşeli bir kız şimdi nasıl üzülme anne ne yapalım siz yaptınız anlıyorum biz önce lara yı anlamadık derdini dinlemedik anne efendim babam gelmedi birazdan gelir lara ne yapıyor resim yapıyor öylemi güzel yapıyormu evet güzel yapıyor anne lara çok akılı bir ressam arkadaşı var ciddenmi evet anne ha babam geldi hadi gidelim lara nın yanına lara kızım bak sana ne aldım neden benimle konuşmuyorsun ben senin baban değilmiyim bak sana çok güzel hediye aldım selma hanım nerdesin burdayım bey mutfaktayım tamam hanım bey ne oldu lara benimle hiç konuşmuyor bey benimle de konuşmuyor öylece yüzüme bakıyor ve konuşmak dahi istemiyor bu kıza ne oldu hanım bilmiyorum hadi kızım yemeği hazırla sen peki anne ha bir de lara ya bak ne yapıyor olur anne lara ağlıyor ben salona girdiğim zaman gözyaşlarını gizledi hediyesine bakamış bile hadi bey lara nın yanına gidelim iyi hanım gidelim lale efendim anne benim lara ya adığım hediyeyi de getir olur anne kızım lara neden hediyeni açmamışın hadi gel beraber açalım ahmet bey kızımızın hediyesini ver de açalım alın bakalım beğencekmisiniz anne kız lara bak kızım baban sana ne almış resim ayağı almış şovale isimi biliyor annesi kızımız herşeyi öğreniyor evet biliyorum benim kızım ressam olucak babası bir de kitap yazıyor lale lara nın öteki hediyesini getir tamam geldim al lara cığım bak annem sana tuval almış artık hep tuval alıcak sana resim yapıcan lara sevinmedinmi yoo abla sevindim ama şimdi neden bunları alıyorsunuz sebebi ne lara sana aldık sebebi yok bakın bunlara artık gerek yok anne baba siz beni öldürdünüz artık ben yaşıyan ölüyüm ölüler de hiç bir şey yapamaz neden böyle söylüyorsun kızım sizce anne siz beni bu hale soktunuz ne neşem kaldı nede bir hevesim kaldı ablam olmasaydı iyice yok olurdum bilgisayar aldı maşımla siz almazdınız ben çok ağlarken siz yoktunuz yanımda tek başındaydım neyse hadi yemek yiyelim lara senin sevdiğin yemekleri yaptım lara bu hafta sonu piknik yapıcağız dışarıya çıkalım ben gelmiyorum neden lara işte abla gelmicem siz gidin sen gelmesen ben de gitmem bizde evde kalırız ben dışarıya alışık değilim alışırsın niye abla lara efendim sen gezmeyi istemezmisin isterim tabiki ama benim için çok zor abla ben çok yanlızım neden biz varız ya ben varım sen mi evet ben abla efendim sana bir şey sölicem söyle canım ama üzülmek yok sözmü peki canım olur dün babam anneme diyordu ki lale ye görücü gelicek lale ye de dedi lara cım eminmisin evet yoo ben istemem asla canım onlar istediği kadar söylesin abla söyle canım benim hayatımı yok ettiler seni de yok etmesinler benim hayatım yok abla hiç deli dolu veya acı tatlı yaşamadım yaşatmadılar ben hiç mutlu olamadım diğer insanlar gibi olamıcam genç kızlar gibi değilim senin sevdiğin var evlenceksiniz benim hayatım yok baksana sakat bir kızdan ne hayır gelir ki bir nane olmaz benden benim bacaklarım bana engel oluyorlar zaten bir işe yaradıkları da yok fazla yer kapıyorlar taman lara sen de hiç öyle olurmu olur abla canbedenden çıkmayınca bu acı dinmez ben de isterim yürümek sevmek bir yuva kurmak ama abla engeller sevemez ki engeller aşık olamaz ki hani annem demişti ya lara evlenmez onu kimse istemez o engelli kızı kim sever dedi ya unuttunmu hayır lara unutmadım aslada unutmucam ben senin yaşadıklarını gördüğüm zaman içim yanıyor abla sen sakın benim gibi olma yani geleceğini kur abla olurmu tamam canım sen merak etme ee lara dışarıya çıkıyormuyuz evet abla çıkıyoruz ama ben bir şey anlamam ki neden lara nedenmi görmüyormusun halimi be çocuk gibiyim herkes dalga geçiyor benimle hiç genç kız gibi göstemiyorum anlamıyorsunuz beni 30 yaşındayım abla çocuk değilim neden ben diğer kızlar gibi değilim hiç kimse beni sevmez bu halimle ailem bile düşünmezler neyi lara neyi olucak biri çıkıp beni severse ben istemezsem bile o hala severse beni ailem istemese olurmu öyle lara senin de hakkın sevmek sevilmek senin de atan bir kalbin var lara cığım abla benim atan kalbim var ama ben böyle olmak istemedim ve çocuk gibi görünmek hiç istemiyorum yani demek istediğim şu beni beni kimse sevmez ki abla neden böyle şeyler konuşuyorsun lara cığım biraz sonra dışarıya çıkıcağız abla ben gelmesem neden lara bana nedenini sorma abla bu ülkenin insanları biz engelleri dışladıkları gibi bir de sanki biz onlardan çok farklıyız gibi ters ters bakışları ile bakalar ben dışarıya çıksam onların dillerine malzeme olurum abla benim ki belkim bir düşünce ama içimden öyle hissediyorum engellere karşı düşüncelleri çok farklıydı yani biz engellerin duygularını hiç anlamazlardı ve onların düşünceleri geri bizim düşüncemizin önemi yoktu onlar için yada şöyle de düşünebilirler düşüncemizin olmadığına kanat getirirler ama bizim de bir beynimiz var ve düşünebiliyoruz anlayabiliyoruz bizi böyle hor gömemeler bizi görüyorlar abla bizim ne sucumuz var bir insan böyle yaparmı onlarda bir engelli adayı bizi hor gömelerine hakları yok tamam da lara cığım bizim insanlarımız böyle bundan sonra deştireeyiz neden abla boşver hadi dışarıya çıkıyoruz sana çok güzel birşey göstericem hemde eren de geliyor çok güzel olucak çok eğlenceksin neden eren geliyor abla sen nereden buldun ereni o kendi geldi benim yanıma sana ne söyledi banamı hiç havadan sudan konuştuk birde yusuf tan haber vardı sana iletmemi söyledi yusuf tan habermi dedin abla neymiş o haber ne olur söyle tamam tamam sakin ol lara yusuf çok dardamış övey anası onu çok dövüyormüş ve babası da evde yokmuş bir süre yurtdışşına çıkmış eve eve gelmiyormuş bile yusuf dayanamıyormuş artık birgün yusuf katil olursa ne olur abla abla ben çok korkuyorum kendine birşey yaparsa neyse hadi biz çıkalım tamam abla çıkalım ne olucak eren neden geliyor abla bilmem kendisine sor bana söylemedi sana birşey söylicekmiş ve seni çok görmek istiyordu ben de bizim çıkıcağımızı söyledim bana telini verdi aramam için sana söylemicektim çıkmazsın diye ha birde sana birşey vericek yusuf yolamış bir mektupmu ne lara cım sana ben getiricektim eren vermedi yusuf demiş ki lara dan başkasına verme ama neden abla o mektupta ne var öyle bilmiyorum lara annemler sonra gelicek önce biz gidiceğiz eren gelip gidicek biz o yüzden erken gidiyoruz neyse hadi gidelim anneme söylim geliyorum tamam abla anne efendim lale ben ve lara gidiyoruz tamam kızım lara efendim abla gidiyoruz ben hazırım abla gidebiliriz yol çok uzunmu yok lara cım iyi abla biraz zaman geçti lara eren geldi eren mi evet senin yanına geliyor nasıl olsa aman abla sen de selam aleyküm nasılsın aleyküm selam eren ben iyim iste seni sormalı ben de iyim lara seni düşünüyorum hep benimi neden bilmem nedenini ben de bilmiyorum lara seni düşüneden alamıyorum kendimi afet bunu sana söylediğim için ben sana yusuf un sana yazdığı mektupu getirdim yusuf tek sana vermemi rıca etti ben de ablandan rıca ettim seni dışarıya çıkarması için neden peki mektupu ver git ama neden annemler gelir birazdan ya lara sen neden böyle yapıyorsun ben seni görmek için nelere katlanıyorum senin yaptığına bak ben ne yapıyormusum sen söyle hemde neden beni görmeye bu kadar can atıyorsun ki anlamadım evet lara sen anlamıyorsun benim senin o bakışlarını görünce nasıl etkilendiğimi bilmiyorsun neyse al mektupunu ben gidiyorum ama ben seni hiç yanlız bırakmıcam bunu bil lara eren sen nasıl geldin terkelekli sandaliyele tekmi geldin yoo hayır abimle geldim iyi öylese lara efendim biliyormusun neyi biliyormuyum sen çok harikasın anlamadım off lara sen de hiç boşver gidiyorum ben güle güle sana sana da eren kendine iyi bak lara sen de bak kendine olurmu benmi evet sen bilmiyorum söz veremem neden lara bilmem öylesine dedim neyse ben gitti abim bekliyor abla efendim lara hani annemler gelmedi geliyor lara cım eren gittimi evet gitti abla iyi mektupu verdimi evet verdi şimdi açtım okuyorum iyi sen oku güzel gözlüm sen bu mektupu okuyunca ben çok uzaklarda olucam kimbilim nerelerde mola veriyim çok kütü birşey yaptım o yüzden bu ülkeden gidiyorum ama kendim istemeden götürüyorlar sakın ağlama güzel gözlüm ben seni senden habersiz sevdim senin o bakışlarına hayan oldum sana sormadan biliyorum sen şu an ağlıyorsun gözyaşlarını benim için akıtma güzel gözlüm bana kızıyorsun biliyorum ama kendimi tutamadım hani bana bir şiir yazıp yolamıştın ya işte tam bana göre yazmışsın onuda sana yazıp yoluyorum lara bana söz vermeni istiyorum yükselicen bizim için tüm engeller için yükselmeni isterim ben söylemesem bile sen yaparsın ressam olursun kitapını da yazarsın bizim için tüm engeller için yaz bu kitapı engellerin gözyaşları atlı kitapını yazarsan çok mutlu olurum sen yükseliceksin yükselmelisin lara benim ne yaptığımı merak ediyorsun demi onuda yazıyorum ama ağlamıcan benim halime senin gözyaşlarına kıyamam ben ben övey anamı öldürdüm fazla geldi üstüme bu sefer daha fazla dayanamadım babam da evde yotu birgün kahvaltı yapıyordum yardımcı kahvaltıyı hazırladı dışarıya çıktı ben yanlızdım analığım aşağıya indi ve bana bağmaya başladı ben bir süre konuşmadım ve daha da üstüme gelmeye başladı kafama kafama vuruyordu ben artık dayanamadım masanın üzerindeki bıcağı aldım ve karnına saplatım kaç kez soktum çırkardım ve bana yalvarmaya başladı hem ağlıyor hemde yalvarıyordu çok pişan olduğunu söylüyordu heryer kan olmuştu benim ellerim bile üstüme de bolaşmıştı bir süre öylece dona kalmıştım onunda sesi kesilmişti 3 4 saat öylece donmuştum bir ara kendime gelince hatamı anlamıştım ve ağlamaya başladım akşama kadar durmadan ağlıyordum sonra cezam neyse çekmeliydim kanlı ellerimle telefona sarıldım 155 si aradım polisler gelmeden sana bu mektupu yazmak geldi aklıma ve internetten erene yoladım rıca ettim bir kağıta yazıp sana vermesi için ona anlattım herşeyi ve polisler geldi yazımı birazını eren yazdı benim yerime polisler geldiğini yazdı ona söyledim ki sen yaz dedim ve senin yazdığın şiirini de yazmasını söyledim güzel gözlüm mektup burda biter sakın gözlerinde ki yaşlarnı akıtma şiiri de oku olurmu lara
CAN YUSUF
ŞİİR BUGÜN ÇOK UZAKLARA GİDİYORUM
ben bugün çok uzaklara gidiyorum kendimi bilmeden dizlerimin bağı çüzülüyordu artık düşüyordum kendimi tutamıyordum ben kendimi bilmeden usanmadan gidiyordum gidiyordum ama nereye kadar gidicektim kendimi arıyordum ama bulamıyordum kendimi kendimden arıyordum ben gözlerimi gökyüzüne yönettim çok sıcaktı yanıyordu bedenim güneşin sıcağında yanmaktaydı adeta yolumu arıyordum benliğimi arıyordum ayaklarımın toprakta canı çekiliyordu adeta ve canım çok yanıyordu çok acı çekiyordum bedenim güneşin sıcağıla yanarken benliğimi kaybediyordum adeta gözlerim kararıyor düşücek gibiydim hala karet ediyordum mücadele ediyor yürümeye devam ediyordum yorulmadan usanmadan
lale efendim anne lara nerde bir mektup okuyordu kızım gidip baksana lara ne yapıyor lara ne oldu neden ağlıyorsun gözlerin kıpkımızı olmuş lara hiç ses çıkarmadan mektupu ablasına uzattı lale bu ne lara diye seslendi ve lara yine sesini çıkatmadı mektupu aldı okudu ve çok üzüldü lara ya yarıldı lara çok acı çekiyordu ve susgundu karamaraş cezaevi
yusuf u cezaevine yolamıştılar herkes yusuf a ters ters bakıyorlardı yusuf un engelli olduğunu anlamamıştılar sonra zaman geçmişti ve yusuf un arkadaşları olmuştu ama biri vardı ki öyle seviyordu ki yusuf u adı yahya dı yahya da yusuf un yaşındaydı oda çok yanlızdı yusuf gibiydi onunda ailesi yoktu bir tek sevdiği kız vardı yusuf sa lara yı düşünüyordu öyle bir dalmıştı ki yahya seslendi duymadı bile yine seslendi yusuf nere daldın öyle yusuf hiç bir şey yok yahya hadi yusuf anlat bana dinlerim seni bir arkadaşımı düşünüyordum ya öylemi kızmı evet kız nereden anladın sen ben de sevdiğim kızı düşünürüm ondan yusuf efendim düşündüğün kız sevdiğnmi yok eşinmi yok ya neyin arkadaşım hiç öyle görünmüyor ama nasıl görünüyor öylese ben onu çok seviyorum ama aması ne yusuf o beni arkadaş gibi seviyor anladım adı ne lara adı da çok güzelmiş evet öyle kendisi de çok güzel hele bakışları var ya öyle keskin bakıyordu ki ben ona baktığım zaman hayan kalıyordum nereden tanıdın oturduğumuz mahaleden tanıyorum oda benim gibi bedensel engelli biz o mahleye taşındığımızda hep pencere önünde oturuyordum karşıda ki pencereden onu gördüm ağlıyordu öyle ağlayışı vardı ki içimi dağlıyordu babası ve annesi fazla ilgi göstermiyorlardı ben hep fırsat korluyordum konuşmak için ama hiç benim tarafıma bakmıyordu dalıp dalıp gidiyordu gözleri zeytin gibi simsiyahtı saclarıda öyleydi zaman çok çabuk geçiyor birgün adını lara olduğunu öğrendim onuda pencereleri açıktı benimkide açıktı babası kızıyordu ve ağlamaklı sesler geliyordu adam sus lara diye bağıyor ve bir yandan başka bir ses babam lara yı rahat bırak hep siz bu kızı böyle yaptınız diye bağdı öylece isimini öğrenmiş oldum yahya arkadaşım benim hayatım bitmez yeter bu kadar sen kendini anlat benim kimsem yok annemi ve babamı ben 15 yaşın da kaybettim bir kız kardeşim var dı ve çok hastaydı bir yerde çalışıyordum kız kardeşime bir bayan bakıyordu parasını da ödüyordum ben evden çıktığım da kardeşime eziyet ediyormuş ve benim haberim olmadan nasıl yani hiç mi kardeşinin yüzünde morlukları görmedin gördüm tabiki görmez olumuyum peki sormadınmı sordum hem bayana hem de kardeşime ama her seferinde aynı cevapı aldım ikisine de bir kez daha sordum bayan yokken ama şöle bir cevap aldım abi ben düştüm demezmi ben de daha fazla üstüne gitmek istemedim aylar geçti birgün eve erken gittim ve bayan kardeşime bağıyordu gittim birde ne görim kardeşim yerde yatıyordu ben bayana bağdım ve kovdum ama o yine de kardeşime saldırıyordu kardeşim baygındı ben kaldırdım baktım gözlerini açtı ve konuşmaya başladı ve çok geçmeden gözlerini kapattı ben çok korktum kardeşim ölmüştü ve ben de
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.