16 Temmuz 2012 Pazartesi

17.BÖLÜMÜ KİTAP FİLİSTİN AĞLIYOR

ömer de onlara karşı filistinlileri koruma altına almıştı senah ve sahra askerlere çephane taşıyorlar yiyecek ve su taşıyorlardı ömer ise yaralara bakıyordu ömer doktur çıkıcakmış babasını aramaya yollara düştüğünden beri unutmüştu okulu ve herşeyi hiç birşeyi durmak ve düşünmek istemiyordu sanki o zamanları konuşmak dahi istemiyordu adeta kendi hayatını unutmuş gibiydi ersin de ömerden farkı yoktu hayatı onun hayatına çok benziyordu aynı acıyı oda çekmişti onunda tüm ailesini öldürmüşlerdi yanlız kalmıştı ona filistinliler bakıyordu sahra ersine çok yardımcı oluyordu ihtiraçlarını görüyor ve yanlız bırakmıyordu ömer bir yaralıya çok ilgi gösteriyordu adı ise önder di onunla çok ilgileniyor ve her dediğini yerine getiyordu önder ömeri çok sevmişti onunla konuşmayı dertleşmeyi çok istiyordu adeta abisi gibiydi sultan hanım da önderi kendi oğlu gibi görüyordu artık sanki ikinci oğlurdu önder de kendi kaldıkları yere getirmişlerdi hep beraber kalıyorlardı sanki bir aile gibi olmuşlardı önderle birlikte sadece başlarında bir baba eksikti onuda kaybetmişlerdi önder de enes komutanı çok seviyormuş onu tüm filistinliler seviyordu zaten seviyor ve sarıyorlardı aylar yılar geçiyordu yılar su gibi akıyordu önder ileşmişti artık ömere de yardımcı oluyordu sultan hanım ömeri ve önderi böyle görünce çok mutlu oluyordu artık iki oğlu vardı onlara baktığı zaman içi rahatlıyordu karlos bunları böyle huzurlu mutlu görünce bir harli sinirleniyordu ve deliliyordu ve daha da şidetli işkencelerine devam ediyor ve yılmadan usanmadan filistinlere acı çektirmeye devam ediyordu usanmadan bıkmadan ölümleri artıyordu her geçen gün dahada fazla ölümler atıyor acılaar kat kat büyüyordu kanlar atıyor ve ömer bunu görünce duyunca çok üzülüyor herkes ağlıyor yakılıyor durmaksızın tüm filistinlilerin yürekleri kan ağlıyordu herkez kendi ailesi için korkuyordu ama elden hiç birşey gelmiyordu ne çare ki katlanmak zorundaydılar ve dayanmalıydılar meçburdular buna ömer komutana söz verdiler çünkü karlos komutan tüm askerlerine emir veriyordu savaş hala devam ediyordu ülkemizin başka yerleriden gelen askerlerimiz de filistinliler için savaşmaya gelmişlerdi sultan hanım ömerle önderle birini tanıştırmıştı eser atlı bir gençti çok efendiydi saygılıydı artık eser ömer ve önder üç arkadaş ve kan kardeş sırdaş olmuşlardı hep beraberce gidip geliyordular çalışıyorlardı ömer komutan olmuştu artık filistin yeniden bir komutan kazanmıştı filistin halkı çok mutluydu başlarında bir komutanları vardı artık komutanlarının her istediğini uyguluyorlardı filistinde yine ağıt yakılıyordu anaların sesleri susmuyordu yavrularını kaybediyorlardı filistin için çok zor oluyordu şehit vermek ömer komutan bu ağıtları duyunca ne söyleyeceğini bilemez hale geliyor ve hep dalgındı çok düşünüyordu kendinde olmuyordu bazen kendinden farkında değildi bile babası gibi yapabilicekmi acaba diye düşünüyordu kara kara sultan hanım oğlunun yanına yaklaştı ömer anasını yanına yaklaştığını bile fark etmedi sultan hanım oğluna seslendi gene duymamıştı bile sultan hanım tekrar seslendi evlatım nerelere daldın ömer efendim anacığım hiç öylesine daldım işte yok evlatım var söyle anana hadi anlat sıkıntını ana efendim söyle ben babam gibi komutanlık yapalimiyim onun gibi filistin halkına yardımcı olabilimiyim sultan hanım ah ömerim tabiki de yapabilisin sen enes komutanın oğlusun biliyormusun bende burdaydım babanla burda tanışmıştık bende senah gibi askerlere çephane yiyecek su taşıyordum sonra ne oldusa oldu burdan arıldık başka ülkede evlendik ve aylar yılar geçmişti baban tekrar bura geldi sonra duydum ki şehit olmuş sana beli etmedim senin üzülmeni istemezdi baban o yüzden söylemedim sen aynı baban gibisin onun gibi güçlüsün kuvetlisin hıslısın inaçlısın becerisin sana inanıyorum ömer anasının bu sözleri karşısında çok rahatlamıştı anasıla konuşmak okona çok iyi gelmişti ve içi fehralamıştı sanki allaha binlerce şükür ediyordu enes komutan gibi babam varmış diye çok dua ediyordu ömer anasına şöyle sordu senah nasıl biri dedi sultan hanım çok iyi ve güzel kız neden sordun hiç öylesine sordum işte sultan hanım iyi peki eser nerde ana önderle bilikteydi buralardadırlar gelirler birazdan merak etme sen iyi anacığım sen git duyma buralarda peki oğlum sultan hanım kalktı gitti ömer orda kaldı bir süre biraz zaman geçmişti yanına beyaz sakalı nur yüzlü bir yaşlı adam yaklaştı seslendi evladım ömer efendim bey amca sen enes komutanın oğlumusun evet dedeciğim enes komutanın oğluyum neden sordun ki senden çok söz ettilerde ondan gelip emin omak istedim hakkatten onada çok benziyorsun yiğit oğlum ömer çok teşekür ederim dedem adın ne ömer sizin ki ne aziz evladım sen filistinlimisin aziz dede evet evladım doğma büyüme buralısın yani öyle evladım ömer anlıyorum bende babamın peşine gelmiştim bulduğum gibi de kaybettim duymuştum ömer oğlum çok üzülmüştüm duyunca bende enes oğlumu çok severdim oda beni çok severdi bana çok yardımı dokunmuştu ananı hep anlatırdı senden bas ederdi bana ömer aziz dedeyi çok sevmişti ona çok ısınmıştı ömerle aziz bey sohbet ederlerdi çok zaman geçmişti aziz bey kalkıp yoluna koyuldu ömerde kendi yoluna düştü dalgın dalgın yürüyordu yürürken de etrafına bakınıyordu heryer yanıyordu herkez ağlıyor koşuşmaları görünce çok acı çekiyordu ömer de babası gibi çok duygusaldı birşey olunca hemen üzülüyor ve içine atardı dayanamazdı hiç böyle şeylere ve hep içinden ağlardı enes komutan gibi önderle karşılaştı hep beraberce eve gittiler sultan hanım ömeri düşünceli görünce üzülmüştü nedenini sormak istedi ama soramadı sıkak istemedi isterse kendi anlatır diye susmaya karar verdi öndere baktı önder de başını saladı birşey bilmediğini anlatmaya çalıştı bir süre sonra eser de geldi hep beraber düşünmeye başladılar karlos komutan filistinli çocukları öldürmeye devam ediyordu doğmamış bebeklerede kıymaya başlamıştı bile ömer artık dayanamıyordu ama babasının mezarının önünde ona söz vermişti sabah anasını alarak babasının mezarına gitmişti ağlamıştı sultan hanım susmaktaydı derin derin düşünmekteydi öylece mezarı seryetiyordu ellerini toprağın altına koyup çıkatıyordu ah enes sen beni bırakıp nerelere gittin diye söylenmemişti bile ağıt bila yakmıyordu çünkü onlar için ve ülkesi için savaşıp şehit olmuştu allah için şehit olmuştu kurur duruyordu eşiyle ve oğluyla bir süre öyle kaldı konuşmadı kendi içinde onunla konuşuyordu toprağıyla konuşuyor mezar taşıyla konuşuyor gibiydi sanki bir avuç toprağından alıp kalktı sutan hanım ömerde kalktı anasına şöyle dedi sultan hanım sana söz babamın mezarının önünde söz veriyorum sana babamın intikamını alıcam sana söz veriyorum anacığım sultan hanım oğlunun bu sözleri karşısında birşey diyememişti ama oğlu neyi iyi neyi kütü olduğunu öğrenmişti artık ona birşey söylemek uygun değildi şimdi ömer anasını alıp eve geçti sonra önderi alıp filistin halkının yanına gittiler cammi yaptırmak için konuşucaklardı ama nasıl olucaktı hiç firkileri yoktu

15 Temmuz 2012 Pazar

16.BÖLÜMÜ KİTAP FİLİSTİN AĞLIYOR

ömer babasının mezarının önünde hala kalkmamıştı mektüpünü okumuş ve veda etmişti ama hala mezarın başındaydı babasına birtüylü veda edemezken tüm filistinlerde onun acısına ortak olmak için onun yanındaydılar artık ömer bu insanlara komutanlık yapmak için babasına söz vermişti mezarının önünde karlos tan babasının intikamını alıcaktı ve tüm filistinin intikamını alıcaktı karlos enes komutanın mezarının önüne geçmişti ömer onun yüzüne kinle bakıyordu karlos ömeri filistinli zanetmişti ama ömer karlosun yüzüne bakarak hakırmıştı babamın intikamını alıcam hazır ol enes komutanın oğluyum ben yılmam budan asla gitmem senin canını almadan karlos komutanın yüzü benzi değişmişti birden bire rengi deşmişti hemen oradan uzaklaşmıştı enes komutanın tüm dostları ömerle birlik olmuştü artık enes komutanlarının oğlarına hizmet etmekten menmun olucaklardı ömerde çok mutlu olmuştu bu misafilikten ömer artık babasına veda etmek zorundaydı ama şimdilik artık hep gelicekti nasıl olsa filistinllilerden biri ömeri enes komutanlarının önceden kaldığı yere yerleştirdiler sonra bir kız geldi enes komutanın baktığı bir kızdı küçüklüğünden beri enes komutan bakıyormuş anasının ve babasının durumu iyi değilmişti ömer onu görünce çok şaşırmıştı o kadar güzeldi ki gözleri elmaz gibi pırıl pırıl parlıyordu adeta başıda örtülürdu o kadar efendiydi ki ömere hemen hoş geldiniz efendim enes komutanımın oğlusunuz demi ömer hoşbulduk evet enes komutan benim babam bende babamın yerini aldım artık burdayım tüm filistin kardeşerimleyim siz babamın işini gören bayansınız harelde demi evet ama ben enes komutanın sayesinde bu yaşa kadar geldim kaç yaşındasınız 18 siz efendim bende 20 adınız ömer sizin senah benimkide menmun oldum hanım efendim sen burdamı kalıyorsun hayır benim evim var ben arada gelir yemek temizlik filan yapar giderim anlıyorum böyleside daha iyi olur zaten senah çıkıp gitişti ömer ise yatağına yatmış ve elinde ki mektüpa bakıyordu öylece dalmıştı birden bire bomba sesleri ile uyanmıştı karlos gene bombalıyordu filistini heryer yanmaktaydı birkere daha ömer hemen yerinden fırayıp kalktı çıkıp baktı ki heryer duman ve barut kokuyordu adeta göz gözü görmüyordu senah da hemen koştu ömerin yanına size birşey oldumu beyim diye seslendi ömer senah yı görünce şaşırmıştı yok hayır birşeyim yok merak etmeyin siz ersinde gelmişti ömerin yanına ersin ömerin yaşındaydı onunla kan kardeş olmuştu adeta ersin ömerin yanından hiç arılmıyordu senah ömern herşeyine bakıyordu artık filistinlilerde ömerle senah ı birbirilerine çok yakıştırıyorlardı karlos hala devam ediyordu savaşa ömer istanbuldan anasınıda getirmişti yanına hep beraber kalıyorlardı artık sultan hanım oğlunun yanına geldiği için çok mutluydu ömer de öyle anası geldiğinden beri yüzü gülüyordu karlos komutan bir kaç filistni kendi tarafına çekmişti gene ömer bunu durunca delirmşti hemen filistin halkını toplamıştı ve konuşmuştu bundan sonra öteki tarafa geçilmicek ucunda ölüm olsa bile siz böyle dönerseniz ülkenizi nasıl koruma altına alıcaksınız ben enes komutanın oğlurum artık babamın yerini ben aldım herşeyi gelip bana sorucaksınız bundan sonra anlaştıkmı anlaştık ömer komutanım iyi öylese anlaştığımıza sevindim ne halde olursak olalım önmek yok senah ömerin bu davrını çok beğenmişti onu enes komutana çok benzetiyordu yüzü gülüşü oturuşu herşeyi tkpı ona benziyordu ona hayran kalıyordu senah ın bir kız kardeşide vardı adı ise sahra dı oda ablası gibiydi çok güzedi onunda ablası gibi duygun güceliği vardı onuda ersine yakıştırıyorardı tüm filistin halkı filistin halkı biraz olsun rahatlamıştılar ve yüzleri gülüyordu artık filistinlilere göre ömer komutanda enes komutanın tıkpısı aynısıydı sanki ona bakkınca enes komutanı görür gibi oluyorlarmış bazende ona ömer yerine enes diye ihtap ediyorlardı ömerinde hoşuna gidiyordu anasıda ömerin enese benzediğine çok seviniyordu karlos harinlik peşindeydi hala bıkmadan usanmadan işkencelere devam ediyorlardı israiller

28 Haziran 2012 Perşembe