17 Eylül 2010 Cuma
salihanın kitapı
kitap filistin ağlıyor
emin bu söz karşısında çok sevindi muhammet ve ebubekir de çok sevindiler zaman su gibi akıp gidiyordu emin yürümeye başladı savaş başladı karlos gelmişti kılonun yerine gelmişti onun yerine geçmek istiyordu hep kılon onun yerine geçtiği için için ona düşmanlık besliyordu önceleri karlos ordunun başına geçicekti ama kılon geçmişti o yüzden karlos kılon komutana kinliydi bu sefer karlos geçmiştiartık filistin yine ağlıyor yine savaş başladı muhammet ve ebubekir çok iyi arkadaş olmuştu muhammet yusufu ve yunusu çok özlüyordu yusuf onu çok sevmişt muhammet ve ebubekir eminin yanına gitti birlikte yolda yürürken yolda yaşlı kadın oturmuş ağlıyor yanında torunu vardı muhammet ve ebubekir yaşlı nenenin yanına yaklaştı muhammet şöyle dedi neneciğim neden ağlıyorsun adın ne nene evladım adım sultan ebubekir niye gözyaşlarını akıtıyorsun sultan nene ben ağlamayımda kimler ağlasın evladım ebubekir yine sorar neden ağlıyorsun sultan nene torunum ölüyor yaralı osmanım gidiyor elden muhammet öyle olurmu neneciğim sultan nene ah yavrum sen yusuf ve yunusu biliyormusun muhammet çok şaşırdı evet biliyorumda sen nerden biliyorsun sultan nene bilmemi evladım onlar bana çok yardım ettiler ama kimse bilmezdi bana yardım ettiklrini her gece bana gelirlerdi yusuf ve yunus beni hiç yanlız bırakmazdılar yanıma otururlardı sabaha kadar ve sohbet ederdik bana hayat hikayelerini anlatırlardı ben ise onları can kulağı ile dinlerdim bazende ağlardım onların yaşadıkları acılar için muhammet ah neneciğim senonları benden daha önce tanımışın ne kadar şanşlısın sultan nene evet evladım ebubekir hadi neneciğim evine götürelim seni sultan nene evimiz artık yok muhammet evine ne oldu sultan nene yaktılar torunumuda vurdular osmanım çok ağır yaralı ebubekir o zaman bizimle geliyorsunuz osman çokağır yaralı burda kalamasınız sultan nene karlos komutan bizi rahat bırakmaz muhammet hiç bir şey olmaz kılon komutan öldü oda birgün gider sultan nene şöyle dedi kılon komutanı bir yiğit öldürmüş ama kim öldürdüğünü bilen yok varsa bile kimse konuşmazmış o delikanlıyı ele vermek istemiyorlar diye cevap verdi muhammet bu söz karşısında ne söyliceğini bilemedi sultan nene diye seslendi sultan nene efendim evladım muhammet o delikanlıyı merak ediyormusun sultan nene elbette çok merak ediyorum onu görsem ellerini öpücem muhammet neden peki sultan nene o delikanlı o zalimden bizi kurtardı biraz olsada rahatladık muhammet o benim diye cevap verdi sultan nene senmi ah evladım sana kurban olarım ben diye muhammede yaklaştı onun iki elini öptü muhammet olurmu öyle neneciğim ebubekir helal olsun sana kardeşim seni çok seviyorlar muhammet bende onları seviyorum ebubekir hadi gidelim burdan muhammet evet gidelim ebubekir osmanı yerden kaldırdı muhamet ve eminde sultan neneyi kaldırdılar yavaşça yola çıktılar osman çok zor yürüyordu muhammet ve ebubekir yardımcı oluyorlardı emin ise sultan neneyle ilgileniyordu yol çok uzundu git git bitmek bilmiyordu muhamet ve osman arkadaş oldular ve konuşa konuşa yola devam ediyorlardı ebubekir muhammede şöyle cevap verdi karlos diye biri gelmiş önceleri kılonun yerine gelicekmiş ama kılon geçmiş kılon ölünce karlos gelmiş muhammet oda birgün ölür ebubekir ne o onudamı sen öldürücen muhammet gerekirse evet onuda ben öldürücem ben öldüremesem birgün biri çıkar canlarını alır bizim yerimize onları yaşatmazlar ebubekir evet ama filistin yok olmaya devam ediyor buna artık dur demek lazım muhammet bu katlıyam bitmez ben bu katlıyamları görünce canımdan can gidiyor ne yapabiliriz ki ebubekir haklısınaz abi ama bir şeyleryapmak gerekiyor pakistanda yok etmeye çalışıyorlar be abi biz ne yapsak boşa gidiyor muhammet öyle deme yanlış düşünüyorsun birgün filistinin acıları dinecek umutları var osman lafa karıştı muhammet abi doğru söylüyor diye söze başladı filistinin hali çok zor evet ama insanlarda bir şey
emin bu söz karşısında çok sevindi muhammet ve ebubekir de çok sevindiler zaman su gibi akıp gidiyordu emin yürümeye başladı savaş başladı karlos gelmişti kılonun yerine gelmişti onun yerine geçmek istiyordu hep kılon onun yerine geçtiği için için ona düşmanlık besliyordu önceleri karlos ordunun başına geçicekti ama kılon geçmişti o yüzden karlos kılon komutana kinliydi bu sefer karlos geçmiştiartık filistin yine ağlıyor yine savaş başladı muhammet ve ebubekir çok iyi arkadaş olmuştu muhammet yusufu ve yunusu çok özlüyordu yusuf onu çok sevmişt muhammet ve ebubekir eminin yanına gitti birlikte yolda yürürken yolda yaşlı kadın oturmuş ağlıyor yanında torunu vardı muhammet ve ebubekir yaşlı nenenin yanına yaklaştı muhammet şöyle dedi neneciğim neden ağlıyorsun adın ne nene evladım adım sultan ebubekir niye gözyaşlarını akıtıyorsun sultan nene ben ağlamayımda kimler ağlasın evladım ebubekir yine sorar neden ağlıyorsun sultan nene torunum ölüyor yaralı osmanım gidiyor elden muhammet öyle olurmu neneciğim sultan nene ah yavrum sen yusuf ve yunusu biliyormusun muhammet çok şaşırdı evet biliyorumda sen nerden biliyorsun sultan nene bilmemi evladım onlar bana çok yardım ettiler ama kimse bilmezdi bana yardım ettiklrini her gece bana gelirlerdi yusuf ve yunus beni hiç yanlız bırakmazdılar yanıma otururlardı sabaha kadar ve sohbet ederdik bana hayat hikayelerini anlatırlardı ben ise onları can kulağı ile dinlerdim bazende ağlardım onların yaşadıkları acılar için muhammet ah neneciğim senonları benden daha önce tanımışın ne kadar şanşlısın sultan nene evet evladım ebubekir hadi neneciğim evine götürelim seni sultan nene evimiz artık yok muhammet evine ne oldu sultan nene yaktılar torunumuda vurdular osmanım çok ağır yaralı ebubekir o zaman bizimle geliyorsunuz osman çokağır yaralı burda kalamasınız sultan nene karlos komutan bizi rahat bırakmaz muhammet hiç bir şey olmaz kılon komutan öldü oda birgün gider sultan nene şöyle dedi kılon komutanı bir yiğit öldürmüş ama kim öldürdüğünü bilen yok varsa bile kimse konuşmazmış o delikanlıyı ele vermek istemiyorlar diye cevap verdi muhammet bu söz karşısında ne söyliceğini bilemedi sultan nene diye seslendi sultan nene efendim evladım muhammet o delikanlıyı merak ediyormusun sultan nene elbette çok merak ediyorum onu görsem ellerini öpücem muhammet neden peki sultan nene o delikanlı o zalimden bizi kurtardı biraz olsada rahatladık muhammet o benim diye cevap verdi sultan nene senmi ah evladım sana kurban olarım ben diye muhammede yaklaştı onun iki elini öptü muhammet olurmu öyle neneciğim ebubekir helal olsun sana kardeşim seni çok seviyorlar muhammet bende onları seviyorum ebubekir hadi gidelim burdan muhammet evet gidelim ebubekir osmanı yerden kaldırdı muhamet ve eminde sultan neneyi kaldırdılar yavaşça yola çıktılar osman çok zor yürüyordu muhammet ve ebubekir yardımcı oluyorlardı emin ise sultan neneyle ilgileniyordu yol çok uzundu git git bitmek bilmiyordu muhamet ve osman arkadaş oldular ve konuşa konuşa yola devam ediyorlardı ebubekir muhammede şöyle cevap verdi karlos diye biri gelmiş önceleri kılonun yerine gelicekmiş ama kılon geçmiş kılon ölünce karlos gelmiş muhammet oda birgün ölür ebubekir ne o onudamı sen öldürücen muhammet gerekirse evet onuda ben öldürücem ben öldüremesem birgün biri çıkar canlarını alır bizim yerimize onları yaşatmazlar ebubekir evet ama filistin yok olmaya devam ediyor buna artık dur demek lazım muhammet bu katlıyam bitmez ben bu katlıyamları görünce canımdan can gidiyor ne yapabiliriz ki ebubekir haklısınaz abi ama bir şeyleryapmak gerekiyor pakistanda yok etmeye çalışıyorlar be abi biz ne yapsak boşa gidiyor muhammet öyle deme yanlış düşünüyorsun birgün filistinin acıları dinecek umutları var osman lafa karıştı muhammet abi doğru söylüyor diye söze başladı filistinin hali çok zor evet ama insanlarda bir şey
12 Eylül 2010 Pazar
10 Eylül 2010 Cuma
7 Eylül 2010 Salı
2 Eylül 2010 Perşembe
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)